Sistematiko ang pandarambong ng Estados Unidos sa likas na yaman ng Pilipinas. Matapos ang ilang dekadang pagtotroso at pagmimina sa ilalim ng pamahalaang kolonyal, siniguro rin ang ibayong paglimas sa anumang mahuhuthot sa mga Pilipino kahit pa kunwa-kunwaring “ipinagkaloob” nila ang kalayaan ng bansa.
“I want no prisoners! I want you to kill and burn! The more you kill and burn, the more you will please me!” ani US General John Jacob Smith sa kanyang utos sa kanyang mga sundalo laban sa mga Pilipinong naghangad lamang ng kalayaan.
Maging ang mga sundalong Amerikano ang tila nagsumbong sa kalupitan ng digmaang US sa Pilipinas. Sa bawat isang sugatang Pilipino ay 50 ang pinatay. Ang buong Caloocan, na noo’y may 17,000 na residente, ay nagsilikas, sinira ang kanilang simbahan, at sinunog ang kanilang kabahayan at bukirin.
Ilang masaker ang isinagawa ng mga sundalong Amerikano laban sa mga Moro sa Mindanao na tumutol sa kanilang pananakop? Paano naimbento ang Calibre .45 na pistola? Ano-ano ang ginawa ng mga imperyalista upang supilin ang pagnanais ng mga Pilipino sa kalayaan?
Ano ang dahilan ng Digmaang Moro-Amerikano noong nakaraang siglo? Saan-saan lumaban ang mga Moro sa pananakop ng mga Amerikano? Narito ang pangalawa sa serye ng maigsing dramang panradyo na unang inilabas ng Kodao noong 2001. Muling inilalathala ito sa gitna na tumitinding presensiya ng militar ng US sa bansang Pilipinas.
Noong 1899, inagaw ng Estados Unidos ang kalayaang ipinagwagi ng Rebolusyong Pilipino mula sa Espanya. Narito ang una sa serye ng maigsing dramang panradyo na unang inilabas ng Kodao noong 2001. Muling inilalathala ito sa gitna na tumitinding presensiya ng militar ng US sa bansang Pilipinas.
Sa ating unang episode, higit pa nating kilalanin ang “fighter ng bayan”, at kasalukuyang 1st nominee ng Bayan Muna Partylist, si dating Cong. Neri Javier Colmenares. Kasama natin sa kwentuhan ang chairperson ng Altermidya, at editor-in-chief ng Kodao Productions, si Raymund Villanueva.
Sa panahon ng kalamidad, bilyon-bilyon ang ginagastos ng pamahalaan sa pagbili ng ayudang pagkain sa mga nasalanta. Bilyon-bilyon din ang nagagastos ng kapwa pambansa at lokal na pamahalaan sa feeding program sa mga eskwelahan. Subalit ang malalaking pondo at napupunta sa mga trader, imbes na mga samahang magsasakaka at kooperatiba
Mayroong mga organisasyong pang-magsasaka ang tumatalima sa programang United Nations Decade of Family Farming. Subalit ang tagumpay ng programang ito ay nakasalalay din kung paano ito ipinatutupad ng pamahalaan. Tama ba na tanging mga kinikilala lamang nilang organisasyon at kooperatiba ang binibigyan ng suporta? At saan napupunta ang bilyon-bilyong pondo ng gubyerno na dapat sana ay napapakinabangan ng magsasaka?
Ang episode na ito sa serye ng diskusyon natin sa United Nations Decade of Family Farming, ating alamin ang pangangailangang kilalanin ang papel ng kababaihan sa pagsasaka. Ano ang pakinabang kung kinikilala ang ibang miyembro ng pamilya sa produksiyon, maging sa mga organisasyon at kooperatiba ng magsasaka?
