The VFA has taught us that Philippine sovereignty can only be upheld by Filipinos, not by any foreign government, and that our national interests are not identical to US imperialist interests. There is no mutual benefit nor mutual interests between an imperialist superpower and its neo-colony.
Ihambing natin ngayon ang noong manliligaw na si Bongbong Marcos ngayong nabigyan siya ng pagkakataon kung paano niya patunayan ang kanyang mga pangako dalawang taon na ang nakakaraan.
Matatawag na wala sa katinuan na magpasaklolo sa isang matandang siga para lamang ipagtanggol ang iyong bakuran laban sa bagong nagsisiga-sigaan. Lalo namang isang kabaliwan na imbitahan at hayaan ang matandang siga na magtayo ng tambayan sa iyong bakuran at hayaang maghamon ng away.
Hindi bago, manapa’y istorikal, ang paglaban ng uring manggagawa sa imperyalismong US. Isa ito sa mga nais ilihim ng mga tumutuligsa at maang-maangang nagtatanong kunwari kung bakit nagra-rali sa Embahada ng US ang mga manggagawa tuwing Mayo Uno.
Minsan na akong bumaba sa dyip nang hindi nagbabayad ng pamasahe, dahil sa halip na ilaan sa bayad ang barya mas minabuti ko noong na ibili ito ng sigarilyo. Pero nakonsensya rin ako. Umu-ukilkil sa isip ko noon ang kanta ng grupong Sinaglahi na pinamagatang “Piso.”
Ang Trilateral Summit ng US-Japan at Pilipinas kung gayon ay kapulungan ng mga imperyalista bansa sa presensya ng isang tutang estado. Wala itong pakinabang sa mamamayan, kung kaya marapat na tutulan at wakasan ng mamamayang Pilipino.
Siklo ang daranasin nating natural na delubyo subalit permanente ang kahayukan sa kapangyarihan, katiwalian at kainutilan ng mga papet na rehimen. Kaya dapat tuluy-tuloy na kumiklos ang mga magsasaka at manggagawa at ang iba pang sektor para baguhin ang sistematikong pagsasamantala at pang-aaping ito sa mamamayang Pilipino.
Ang ikinababahala ng mga estudyante sa pagbago ng konstitusyon ay ang lalong pagkalubog sa kontrol ng dayuhan hindi lamang sa mga paaralan o sistema ng edukasyon kundi ng buong bansa. Kung kontralado ng dayuhan ang sistema ng edukasyon, ang kultura ng pagiging makabansa o makabayan ay buburahin sa kaisipan ng kabataan.
Handa ang kababaihan sa mga hamon ng pakikibaka at sasayaw silang muli sa bawat tagumpay na likha ng kanilang pakikibaka para sa mamamayang Pilipino.
Sakali mang may/magtanong kung alin o sino/ang mas mahal mo/kung ang BAYAN o AKO/unahin mo ang BAYAN at MASA bago AKO/Dahil dito rin/nakatuntong/Ang PAGMAMAHAL ko sa ‘yo!
