Posts

HOLY WEDNESDAY

Tula at imahe ng Panday Sining

 

Ang Ipokritong si Caiphas at
Ang Taksil na si Hudas

Taksil!
Mga taksil sa rebolusyon!
Nagpapanggap na lupigin ang Imperyo,
Ngunit traydor at may inaambisyon.

Paghahari ni Herod ay nais higitan.
Handang ipagpalit ang bayan
katumbas ng tatlumpung pilak,
salaping galing sa korapsyon,
sa bulsa ng mga gahaman.

Tuta!
Ipokrito! Taksil!
Ang may pakana ng bawat pasakit.
Langit at bayan,
bumubugso ang galit!
Paghuhukom ay darating
dahil sa masang dumaraing!

Templo’y sisirain!
Namamayaning sistema ay bubuwagin,
at sa ikatlong araw,
magbabangon ang masang inaapi

Susulong ang pinagsasamantalahan!
Lulupigin lahat ng ipokrito, taksil at gahaman!
Mapulang pag-aaklas ay dadagundong
Magtatagumpay ang rebolusyon!

 

(Inilimbag ng Panday Sining noong ika-28 ng Marso, 2018, Miyerkules Santo)

Kay Buboy

(Para sa isang kaibigan, kasama, bayani, martir at sa lahat ng tulad niyang inialay ang sarili para sa sambayanan. @49)

Ni Nonoy Espina

 

ni hindi ka ulirang kasama buboy
mapusok, marupok
madaling maligaw ang
pag-iisip at hakbang

gayunpama’y daig mo
pa ang mga henyong
hunghang na nasilaw
sa sariling talino
at inakalang sa
aminado nga namang
katalinuha’t kakayaha’y
maaangkin ang
dakilang pakikibaka

ikaw na madalas
laitin, mamaliitin,
pagalitan, parusahan,
ang nanatiling
matatag

ikamonga’y di dahil
sa nauunawaan mo na
ng lubos ang
nilalaman ng
aklat na pula

pabiro mo pa nga
ng minsa’y napadalaw ka
na kung sa psr
ika’y hilung-hilo
anupakaya sa
marxismo-leninismo?

subalit sa ating
huling pagkikita
nasambit mo rin
sa kabila ng
pagkalito’t pagkabalisa
ang dahilan ng iyong
pananatili sa
dakilang pakikibaka

‘pinanganak akong alipin…
sa angkang alipin.
ano pa ba ang
mawawala sa akin
kung aking sikaping
maging malaya?
malagas man ako’y
babagsak ako sa
landas na malaya
kong pinili.’

tama ka nga buboy
nahimlay ka ngang malaya

at ang mga hunghang
na madalas ay tawanan ka?
hayun, bundat nga
subalit di naman
makalabas sa gintong hawla
sapagkat ngayo’y
batid na nila na
ang masang kanilang
ibinenta ay nakaabang,
naghihintay na
masingil ang dugong
inutang sa kanila

–Bacolod City

EASTER HOMILY

By Jason Montana

 

Open your eyes to the power of the people and the

arms they bear

Of sacrament and gun and a story living in their

hearts.

How different is the violence of the ruling classes and

their foreign masters

In their social system of exploitation and oppression!

The people’s war is violence of symbol and war:

Of seed sprouting from crushing rock and earth;

Of sun pushing out a sky full of dead stars;

Of mother and child struggling against the darkness of

wombs.

It is of Yahweh confirming the nothingness of evil and

death

When he stunned the precision and finality of his

sunrises,

And his mighty wind raised the Son of Man from the

dead.

Rehearsals of revolution are these deeds of sun and seed

and human birth,

And of Jesus glorious from the tomb, above all.

A great story is told, of driving force, and the people

rise!

——–

The poet wrote this piece as a member of the New People’s Army. Prior to joining the NPA, Fr. Paco Albano was a Benedictine priest who co-founded the underground Christians for National Liberation (CNL) that organized church peoples against Ferdinand Marcos’s tyrannical Martial Law and to wage the National Democratic Revolution. After many years in the underground, he resumed his priestly duties and died a priest of the Roman Catholic Diocese of Ilagan (Isabela Province) until his death earlier this month.

 “EASTER HOMILY” is part of the poet’s book “Clearing: Poems of People’s Struggles in Northern Luzon” published by the Artista at Manunulat ng Sambayanan, CNL, and the National Democratic Front of the Philippines in 1987.

Hindi Ako Maglo-Loan (Petmalu na joke)

Ni Jocelyn C. Tripole

Hindi ko alam paano simulan
Baka maraming magtaasan
Wala pong personalan
Hindi po ako exempted sa listahan
Huwag po magtaka para-paraan
Ang aking joke gusto ko pong simulan.

Hindi ako maglo-loan
Kahit pilipitin hindi makiki-isa
Ayoko makiuso sa mga kasama.
Unang taon sa eskwela
Kasama ang pisara
May darating daw na bisita.
So, ang naging resulta
Nag-loan ang maestra
Kasi ang room dapat pleasing sa mata.
Hindi ako maglo-loan
Ayoko nang sundan pa
Tama na ang isa,makaahon na sana
Sa dami ng reports at paperworks
Dapat nakikisabay ka
Printer, computer, laptop
In-demand naman talaga
Kaya sa bangko doon ako nagpunta.

Hindi ako maglo-loan
Ayoko na! Ayoko na!
Konting-konti na lang ang natitira
Hindi nauubos ang aking pasensya
Seminar, training , coaching
Hindi ka pwedeng magpa-bitin
Kaya sa bulsa mo, dukot-dukot pa rin
Ang classroom, dapat home-na-home ang dating
Take note: galing pa rin sa bulsa namin
Ang garden at reading ating pagandahin.
So, loan ulit naging solusyon natin.

Hindi ako maglo-loan
Pero may bahay na mareremata
Ang anak na ospital pa
May tuition fee na umaarangkada
Mura na lang talaga ang mura
Oo, isa kang paasa
Si kuya kailangan ng puhunan
Si ate manganganak na naman
Wala nang maintenance ang aking magulang
Si bunso kailangan din damitan
May lupang dapat interesan
May utang na dapat bayaran
Kuryente, tubig nagtaasan
Kaya ang bangko ang naging takbuhan
Sa tuwing may dinaramdam si ma’am
So, ‘wag nyo kong husgahan
Kung ang pay slip aking inaabangan.

Hindi ako maglo-loan
Joke ko lang naman yun
Kung gusto mong seryosohin
Bahala ka na dun.

Habang hindi tinataasan
Ang sweldong nakalimutan
Hindi ako maglo-loan
Habang buhay kong joke un
Pwede mong seryosohin
Bahala ka na tsong!

 

(Ang makata ay isang guro sa Bulacan. Kahapon, nag-protesta ang mga guro sa pangunguna ng Alliance of Concerned Teachers sa punong tanggapan ng Kagawaran ng Edukasyon laban sa pagtanggal ni Kalihim Leonor Briones sa net take home pay ng mga pampublikong guro upang masigurong mayroon silang maiuuwing apat na libong piso man lamang kada buwan.)

Bahag ang buntot

Tula ni Ron Magbuhos Papag

 

Bahag na ang buntot ng asong ulol

Dati lahat ay inaangilan, kahol ng kahol

Ngayo’y bumubula ang bibig at umaalulong

Nambu-buladas kung hindi nagmamaktol

 

Hoy, tuta, bistado na ang iyong istilo

Istayl mo bulok, istayl mo bulok!

Hoy, tuta, bistado na inyong gubyerno

Gubyerno niyo bulok! Gubyerno niyo bulok!

 

Nagkukunwang kaliwa at makabayan

Isa daw sosyalista at maka-mamamayan

Habang hina-hagupit ang taumbayan

Pinapatay ng walang pakundangan

 

Reporma at pagbabago, ipinagsisigawan

Galit sa mayayaman, negosyante at dayuhan

Habang sakmal tubo ang negosyanteng gahaman

At patuloy ang pangangamkam ng lupa’t likas yaman

 

Huwag paloloko sa pangakong pagbabago

Ng isang doble-karang tuta’t berdugo

Huwag palilinlang sa salitang mababango

Ng presidenteng himod-pwet sa dayuhang amo

 

 

Gabi ng Lagim (Tabi-tabi Po)

Ni Ibarra Banaag

Saklot ng takot ang taong bayan.
Nilamon na ng dilim ang katwiran.
Nayungyungan ng itim ang liwanag
Sanhi ng mga budhing tampalasan.

Mananalasa muli ang mga aswang.
Sisipsipin sa sinapupunan ang buhay.
Wala ng isisilang na mga sanggol.
Tanging Inang iniwang humahagulgol.

Maglilipana sa kalye ang tikbalang.
Ng walang takot at may kahambugan.
Upang paslangin sa lansangan.
Mga batang walang kinalaman.

Maghahasik sa lupa mga bampira.
Sasaklutin mga ligaw na kaluluwa.
Sa gayo’y makalikha ng banta sa madla
At mamamayang takot at umid ang dila.

Lilipad na muli ang Babaeng Puti.
Sa mga liblib na sityo at iskenita.
’Wag subukang dumungaw sa bintana.
Kung natatakot na bumulagta.

Dadapong dagli ang manananggal.
Sa bubong na pawid, bintanang sawali.
Bilog ang buwan at walang bituin.
Bingi ang langit sa langitngit ng gabi.

Ngayong may nagbukas na ng banga.
At bendisyon ng oligarkiya.
’Wag magsumbong sa mga pulis.
Pagkat sa Kongreso nagkukweba!

Sadyang sila’y makapangyarihan
Datapuwa’t di para sa taong bayan.
Dahil kakampi ay kadiliman.
Pinakawalan ang halimaw!

Ang Mga Hirang

Gospel Poetry by Ferdinand Ong Dimarucot

 

Nilagot ang Tanikalang

Tumatakip sa Sansinukob

Naglagablab mga Tanging

Himig sa Bawat Sulok

Kinubkob ang Sigalot

Nalagot!

Ang Ukol sa katampatan

Karapatan at Suhol!

Sinakop bawat Kalsada

Himutok ng Bawat Uri

Lahi at Lipi Sininop!

Umagos ang Tuwirang

Daloy…..Saksi paglagom

Tagumpay ng Pagtatasa

Haplos ng Nagdaan

PagAsa ng Ngayon!

Nakakabighaning Kirot

Umaani ng Libong LIKOM!

Nananaganang Panaghoy

Nagsisimpan Ng Dami ng Tao!

Mga batingaw ng Balangiga

Tula ni Jose Maria Sison

 

Sabay sa repike, hudyat na malinaw

Ng mga batingaw ng Balangiga,

Sa dibdib ng bayan umalingawngaw

Ang nasang lumaban at lumaya.

Sinugod ang banyagang halimaw

Ng taumbayang nagbalikwas

Laban sa pananakop at pag-agaw

Sa kalayaan ng mahal na bayan.

 

Ang halimaw nagpasyang manira

Sa lahat ng pamayanan,

Sinunog ang mga tahanan.

Tinipong parang hayop ang mga tao

Pinahirapan at pinaslang

Ang kalalakihan sampu ng mga bata

Ginahasa ang mga kababaihan

Dinuro ang matatanda.

 

Inakyat at kinulimbat mula sa tore

Ang mga batingaw ng Balangiga,

Itinawid sa malawak na karagatan

Upang bihagin ang mga ito sa kuta

Sa kalooblooban ng imperyo.

Ipinagmamalaki na tropeo

Ng paglupig sa ibang bansa

At paglapastangan sa kasarinlan nito.

 

Ilang salinglahi na ang dumaan

At nanatili ang mga batingaw

Bilang bihag sa ibayong dagat.

Nais sikilin ng imperyalista ang tunog

Subalit lagging umuugong ito,

Umaalingawngaw sa sa puso’t diwa

Ng taumbayang patuloy sa pakikibaka

Para sa kanilang kalayaan.

 

9 Agosto 2009

 

Mula sa aklat ng mga tula, The Guerilla is Like a Poet

(The Hague, Ujtgeverij, 2013), pahina 201-203

Photo by Davao Today

Peace consultant reads poem on freedom of political prisoners

Natuional Democratic Front of the Philippines peace consultant Tirso “Ka Bart”Alcantara reads his poem “Pangako ng Kalayaan” at the Laya event held at Bamboo Intramuros, Manila on December 3, 2016.

The event was organized by the people’s rights alliance Karapatan to call for the release of all political prisoners.

Read more

Postcard from Holland

(To Ka Presy, My Captive Comrade-Wife)

 

Sweet kisses and warm embraces

From me, here in a far away land

Of bicycles, canals and windmills.

I’m sorry to say

There are no mountains here

To scale, but only flatlands to thread.

Yet there are tulips and sunflowers blooming

And flocks of birds flying freely.

 

What scenery to behold!

But then, often suddenly,

Pain pinches my heart

For I remember you

My beloved captive comrade-wife

And four hundred and thirty more–

Comrades in various cages still

Across our country fondly dubbed

By lording foreign pirates

And their local quislings

As the “Pearl of the Orient Seas.”

 

Oh, how happy would I be

If you and other comrades

Would soon be free

Like these flocks of birds

Freely flying, measuring

The boundless blue sky.

 

                            — Ruben Abenir Saluta

                                      Revised from earlier version

                  13 October 2016

                                 Utrecht, The Netherlands

(The poet is a National Democratic Front of the Philippines Negotiating Panel consultant. He was a political detainee.)