Posts

Ang laban sa VFA ay pagtutol sa imperyalismo

Ni Nuel M. Bacarra

Dalawampu’t limang taon lamang ang buhay ng Visiting Forces Agreement (VFA) sa pagitan ng US at Pilipinas. Nagtapos ito nitong Mayo 27. Ito ay isang “kasunduan” sa pagitan ng mga punong ehekutibo ng dalawang bansa. Bagamat niratipika ito ng Senado ng Pilipinas, hindi ito pinagtibay ng Senado ng US.

Ang VFA ay isang kasunduan para sa paghimpil subalit relyebuhang presensya ng mga sundalong US sa bansa. Ibig sabihin lamang, lagi’t laging may presensya ng tropang militar ng US dito sa bansa. Siniguro ng kasunduang ito ang hurisdiksyon ng US sa mga sundalo nito na may krimeng ginawa sa bansa. Lisensya ito na nagbabasura sa sistema ng hustisya ng bansa sa usapin ng mga krimen ng sundalong US laban sa mga Pilipino.

Ang kasunduang ito ay napatunayang lubusang kilíng sa mga banyaga sa kaso ng brutal na pagpatay kay Jennifer Laude ni Lance Corporal Joseph Scott Pemberton noong Oktubre 2014, sa Olongapo City, Zambales at sa paggahasa kay Suzette “Nicole” Nicolas ni Lance Corporal Daniel Smith noong Nobyembre 1, 2005. Ito ang larawan ng tagibang na relasyon na mas iniligtas ang kriminal kaysa gawaran ng pabor na husga ang biktima. Subalit ang pilit na itinatago rito ay ang pagiging sunud-sunurang “pyesa” ng Pilipinas sa kabuuang laro ng imperyalismong US sa buong mundo.

Base militar ng US ang buong bansa

Hindi dapat malinlang na ang siyam na lugar sa bansa ngayon ay mga lugar lamang ng kooperasyon sa ilalim ng Enhanced Defense Cooperation Agreement o EDCA. Mga base militar ito ng US at aariin ito nang walang anumang kompensasyon at walang akses ang mga Pilipino tulad ng mga base militar ng US noon sa Clark, Subic at iba pang lugar. Kung saan may pagsasanay militar ang US, naroon ang mga sundalong Kano na ibig sabihin lamang, ang buong Pilipinas ay tila magiging base militar ng dayuhang imperyalista.

Nitong Pebrero, may kabuuang 568,000 pasilidad ang US sa mahigit 4,790 na mga lugar sa buong mundo. Binubuo ito ng mga base militar, kampo para sa pagsasanay, instilasyon ng komunikasyon at iba pa. Kabilang dito ang 750 base militar ng US sa 80 bansa at mga teritoryo nito, Hindi ito katapat ng  52 base militar ng Russia na nakapakat sa mga bansang dating saklaw ng Unyong Sobyet at 29 naman mga base militar ng China. Samantala, naka-istasyon ang 173,000 tropang militar ng US sa 159 na bansa.

Mayroon nang panukalang badyet ang US sa 2025 na $9.9 bilyon para sa programang Pacific Deterrence Initiative na kapapalooban ng mga konstruksyong militar, suportang operasyong lohistikal at mga aktibidad kaugnay ng ballistic missile defense.

Kaya, handang-handa ang US para hamunin ang anumang bansa ng gera. Ginagamit ng US ang gera para sa ambisyong maging solong pinakamakapangyarihang bansa. Nakapagparami ng base militar ang US matapos ang ikalawang digmaang pandaigdig, noong panahon ng Cold War at sa umanong gera kontra-terorismo. Sa ngayon, ito ang pangunahing taga-suplay ng mga kagamitang pandigma sa proxy war nito sa Ukraine at Israel. Magpaparami pa ng saklaw ang US, hangga’t may mga bansang lumalaban kontra sa okupasyon at agresyon at mga bansang naglulunsad ng rebolusyon laban sa imperyalismo.

Nang-uupat ito ng gera para magnegosyo at itambol ang lakas nito upang paluhurin ang mga bansa sa kontrol nito. Ang gera sa Ukraine ay sulsol nito upang hamunin ang Russia at lumpuhin ang rekurso para mapahina ang militar na kapabilidad ng Russia. Ginagamit nito ngayon ang usapin ng mapanghamong aksyon ng China sa West Philippine Sea (WPS) gamit ang Pilipinas bilang pain sa paghahamon ng gera. Minomobilisa ng US ang ibang bansa tulad ng Japan at France na pumasok sa kasunduan sa Pilipinas para magkaroon ng tipong-VFA na kasunduan tulad ng planong Philippines-Japan reciprocal access agreement.

Modernisasyon?

Sa mga ganitong imperyalistang maniobra ng US, tango lamang ng tango ang Pilipinas sa bawat naisin ng amo nito. Ang napakalinaw na patakarang panlabas ng bansa ay ang pagsandig sa US para ipagtanggol ang bansa sa mga butangerong bansa tulad ng China sa WPS.

Sa bawat kasunduang pinapasok ng gubyerno ng Pilipinas sa ibang bansa, laging dehado ang sambayanang Pilipino. Sa ngayon, ni walang anunsyo ang dalawang kapulungan ng konggreso kung ano ang kahihinatnan ng VFA kahit na nitong Lunes, May 27, ay 25 taon na ito na siyang panahon na dapat lamang itagal ng kasunduan.

Napatunayang pabor lamang ang kasunduang ito sa mga sundalong US kahit sentensyado sa krimen nilang nagawa sa mga Pilipino tulad ng mga Smith at Pemberton. Bagamat may mga pagsasanay-militar sa mga Balikatan, ni wala pang kumakasa sa pambobomba ng tubig ng Tsina. Sa ngayon ang mga mangingisda, kabataan, guro at iba pa ay matagumpay na pumalaot sa WPS mula sa Zambales ang humamon sa Tsina kung mang-aaresto nga ito batay sa naunang anunsyo.

Hindi ang VFA ang behikulo sa modernisasyon. Sa mahigit pitong dekada ng pagkakaroon ng mga kasunduang militar sa US, palasak na itinatambol ang modernisasyon ng AFP. Ang ipinangangalandakang ranggo ng Pilipinas na ika-34 sa pinakamalakas na militar sa 145 bansa sa buong mundo ay dahil pa sa dami ng sundalo at reserba nito dulot ng mataas na porsyento ng kawalang-trabaho sa bansa. Subalit bagsak ito sa usapin ng mga modernong kagamitan at kakayahang makidigma.

Walang bagong kagamitang militar iaabuloy ang imperyalismong US sa AFP kundi yaong mga laspag na, pinaglumaan at di nakatutugon sa pangangailangan. Mula 1951, atrasado at luma na ang inaabot ng antas ng kagamitang militar ng AFP. Binibili ng gubyerno ng Pilipinas ang ipinagmamalaki nitong kagamitan mula sa Israel, India, Turkiye, South Korea at hindi sa US. Hindi rin mainam na sa US bumili ng mga tunay na modernong kagamitan dahil mananatili sa military nito ang kontrol sa mga missile at fighter jets tulad ng F16.

Larawang kuha ni N. bacarra/Kodao

Wakasan ang VFA

Mangangailangan ng dambuhalang pagkilos ng maamamayan para sa pagbasura sa VFA. Lantaran ang pakikialam ng US sa usaping internal ng Pilipinas. Ginamit ang VFA para sa operasyon noong 2015 sa Mamasapano sa panahon ng rehimeng Aquino II na sangkot ang mga sundalong US. Gayundin sa pagwasak sa Marawi City sa panahon ni Duterte dahil sa grupong Maute. Sa ngayon, kinakaladkad nito ang bansa sa planong pangge-gera sa Tsina na siyang layunin ng mga ehersisyong Balikatan sa WPS at sa iba pang estratehikong lugar sa Pilipinas.

May matibay na dahilan upang labanan ang lahat ng tagibang na kasunduang militar sa iba’t ibang bansa partikular sa US. Pero hindi lamang ito ang kailangang pagtuunan ng pansin at direksyon ng paglaban. Ang inahin ng VFA at ng iba pang kasunduang militar na pinasok ng Pilipinas ay ang Mutual Defense Treaty ng 1951. Hangga’t nananatili ito, magsususon-suson lamang ang mga kasunduang militar dahil sa pagiging papet na republika sa US.

Hindi makakawala ang Armed Forces of the Philippines (AFP) sa banta ng panloob na seguridad ng bansa laban sa rebolusyonaryong kilusan. Kapwa ito at ang agresibong aksyon sa WPS ng China ay di kayang harapin ng AFP dahil sa pagkasanay nitong umasa ng ayuda mula sa imperyalismong US.

Hindi pagtulong kundi pagsilo na maging palaasa ang bansa ang dulot ng mga kasunduang militar sa dayuhang kapangyarihan. Buladas ang ipinangangalandakang modernisasyon para sa AFP. Kailangang wakasan na ang paniniwala sa mga na ito. Iisa ang layon nito, ang bitagain ang bansa sa imperyalistang kontrol sa pagkakanulo ng mga nagsipagrelyebong rehimeng siláw sa kapangyarihan at yaman.

Mayaman ang karanasan ng mamamayang Pilipino sa pakikidigma sa dayuhan. Pero ang tagumpay ng bayan ay laging inaagaw ng dayuhang kapangyarihan na nagkukunwaring tagapagligtas ng bansa dahil sa marupok ang pampulitikang paninindigan ng naghaharing uri. Kung gayon, ang laban kontra sa VFA at sa anumang patakarang ipinapataw ng dayuhan ay dapat iangat sa usapin ng pandaigdigang laban sa imperyalismo na komprehensibong sasaklawin ang ekonomiko, pulitikal, kultural at militar na aspeto ng lipunang Pilipino. #

Groups mourn passing of nationalist senator Rene Saguisag

Groups mourn the death of human rights lawyer Rene AV Saguisag, part of the “Magnificent 12” group of senators who voted against the extension of the US-Philippines Military Bases Agreement in September 1991.

A stalwart of the legal profession, Bagong Alyansang Makabayan (BAYAN) described Saguisag as a “Filipino patriot, staunch human rights lawyer and civil libertarian, indefatigable fighter for justice, nationalism and democracy.”

“We join the nation in giving thanks and paying tribute to Sen. Saguisag, an activist who never lost his bearings through the twists and turns of the people’s struggle. From taking the cudgels for human rights victims during the Marcos dictatorship, voting against the US Military Bases Agreement in the Senate, to opposing Gloria Macapagal Arroyo and Rodrigo Duterte’s fascist regimes, Sen. Saguisag’s long life of service to the nation and the people will always be cherished,” BAYAN said upon learning of Saguisag’s death on Wednesday, April 24.

 Arrested due to his opposition to Ferdinand Marcos Sr.’s declaration of martial rule in 1972, Saguisag joined the Free Legal Assistance Group (FLAG) of Senators Jose Diokno and Lorenzo Tanada upon his release from prison.

He later co-founded the Movement of Attorneys for Brotherhood, Integrity and Nationalism, Inc. (MABINI) in 1980 with Tañada, future Senator Joker Arroyo, future Labor Secretary Augusto “Bobbit” Sanchez and future Vice President Jejomar Binay, among other civil libertarians.

After Marcos Sr.’s ouster in 1986, President Corazon Aquino appointed Saguisag her first presidential spokesperson who also encouraged his successful run for the Senate. Aquino reportedly referred to Saguisag as her possible successor to the presidency.

He however went against Aquino’s wish for an extension of the military bases agreement and honored his campaign promise to only become a one-term senator.

Saguisag (center) with former Senate colleagues Leticia Ramos-Shahani (+) and Victor Ziga (+). [Kodao file photo]

‘Magnificent until the end’

Fellow lawyers paid tribute to Saguisag, saying their colleague had been unswayed by power, “chasing away the darkness from Marcos Sr. to Marcos Jr.”

“We mourn alongside his children and family the loss of an indefatigable, incorruptible, and principled Filipino,” the group Concerned Lawyers for Civil Liberties (CLCL) said in a statement yesterday.

Saguisag co-founded CLCL in 2006 to help combat the spate of extra-judicial killings under President Gloria Macapagal-Arroyo and was a founding convenor of the Manananggol Laban sa Extra-judicial Killings, set up at the height of the killings and abuses under President Rodrigo Duterte.

It counts among its members Binay, Bayan Muna chairperson Neri Colmenares, former De la Salle University Law Dean Chel Diokno, Ateneo de Manila University Law Dean Antonio La Vina, former Quezon Rep. Erin Tanada, and other human rights lawyers.

CLCL pointed out that even in his advancing age and deteriorating health, Saguisag stood against the return of US troops through the Visiting Forces Agreement and the Enhanced Development Cooperation Agreement.

Saguisag also insisted in joining the petition against the Anti-Terror Act of 2020.

“Through the years, Sen. Rene with his signature wit and humor was a core of movements for free and impactful legal aid, for the rule of law, against disinformation and revisionism, and against all assaults on human rights,” CLCL said.

“Sen. Saguisag showed us how to recognize the insidious approach of anything dangerous or evil, and more importantly, how to slay it. He led by example, and there is no other way to honor his enduring legacy but to continue his work for the poor and the disenfranchised inside and outside the courtroom,” the group added.

But Saguisag once earned criticisms even from among his friends for pointing out the “unconstitutionality” of President Joseph Estrada’s ouster in 2001.

He however led investigations on the rigging of government contracts under Estrada who requested his participation in the probes. He also once described Estrada as a “substandard president.”

BAYAN said that even while Saguisag remained true to his legal profession, he remained their warm friend despite political and ideological differences in the pursuit for common aspirations such as people’s rights and welfare.

Despite old age and ailments, Saguisag also became an active convenor of the Movement Against Tyranny (MAT), the No to Cha-cha Coalition, and the Pilipinong Nagkakaisa Para sa Soberanya (P1NAS) that opposed China’s bogus claims over the West PH Sea as well as the US’ increasing role in stoking the PH-China conflict.

“May Sen. Saguisag’s life serve as a shining example and inspiration to our fellow Filipinos in their continuing struggle for freedom, justice, and democracy,” BAYAN said.

Bar topnotcher, top-notch journalist

Born in a poor family on August 14, 1939, in Mauban, Tayabas (now Quezon Province), Saguisag grew up in Pasig City where he graduated from Rizal High School (RHS) with honors. He was schoolmates and friends with the late Benito Tiamzon and Wilma Austria, reported top leaders of the Communist Party of the Philippines he described to Kodao as two of the brightest RHS alumni ever.

Saguisag earned a Bachelor of Arts degree from San Beda University in 1959, graduating cum laude while serving as editor-in-chief (EIC) of its college student publication The Bedan.

The Bedan eventually honored Saguisag by naming him as its EIC emeritus.

He earned his law degree from the same school in 1963 and placed sixth in the bar examinations of the same year. He went on to earn his Master of Laws from Harvard University as a scholar in 1968.

While building a successful career, he was invited to teach at his alma mater where he eventually became its law college’s assistant dean from 1971–1972.

It was while he was dean-in-charge that he recommended Duterte’s dismissal from the school for figuring in an in-campus shooting incident.

In the Senate, Saguisag was one of only two who lodged perfect attendance in all 415 session days from July 1987 to June 1990.

He co-authored the Code of Conduct and Ethical Standards for Public Officials and Employees (R.A. 6713) with his uncle and former Senate President Jovito Salonga and was the main author of the Ombudsman Act of 1989 (R.A. 6770).

After his Senate stint, Saguisag became a long-time columnist for The Manila Times and build a loyal following for his witty column “TGIF”. He also authored several books, notably “Saguisag Wit-1” and “Saguisag Wit-2.”

Saguisag was married to Dulce Quintans who later became Department of Social Work and Development secretary. They had five children.

Saguisag and wife figured in a vehicular accident on November 8, 1997 that killed Dulce and seriously injured the lawyer. # (Raymund B. Villanueva)

Balikatan 2024: Para kanino?

Ni Nuel M. Bacarra

Lagi’t laging target ng mga mananakop na paluhurin ang Pilipinas sa dayuhang kapangyarihan. Mula sa panahon ng kolonyalistang Español na nagbunsod ng Rebolusyong Pilipino noong 1896, sumunod ang mga nagpabalik-balik na mga Amerikano na bantog sa mga masaker at gera sa umpisa pa lamang ng siglong 1900 at ng mga Hapones naman noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig.

Ang estratehikong lokasyon ng Pilipinas sa pandaigdigang istruktuta ng kapangyarihan (o  geopolitics) at ang taglay nitong rekurso sa kalupaan man o sa karagatan ay mga panghikayat sa mga mananakop para sa pamalagiang presensya nila para sa direkta o di-direktang pananakop sa bansa.  Hanggang ngayon, ang pagiging malakolonyal na katangian ng Pilipinas sa ilalim ng imperyalismong US ang ginagamit ng huli para tuluyang lubusin ang kontrol nito sa bansa.

Ang patuloy na paghahamon ng gera ng US sa China para igiit ang hegemonya nito ay kumakaladkad sa Pilipinas sa isang napipintong digmaan sa pagitan ng mga imperyalistang bansang ito.

Nagpakana ng “tulungan” ang US upang hinangin ang garantiya ng Pilipinas sa pang-uupat ng gera sa China bilang piyon. Nangyari ang pulong nitong Abril 11 sa Washington D.C., US kabilang ang Japan bilang katuwang ng US. Tinawag itong Trilateral Summit ng US, Japan at Pilipinas.

Magkakaanyo ang tulungang ito sa pamamagitan ng mga mapanghamong ehersisyong militar o “Balikatan”, paglalayag ng mga barkong pandigma ng iba’t ibang bansa sa exclusive economic zone (EEZ) ng Pilipinas at maging lampas pa sa teritoryal na saklaw ng bansa, ng pagtambak ng mga dayuhang armadong tropa at mga armas at kagamitang pandigma.

Ang anumang pang-ekonomyang kasunduan ng tatlong bansa tulad ng mga proyektong pang-imprastruktura gaya ng Luzon Corridor, proyektong sa teknolohiya, pagharap sa problemang pangkapaligiran at enerhiya ay nilalambungan ng tunay na layon nito na tugunin at harapin ang China na naggigiit ng soberanya nito sa West Philippine Sea (WPS) at kinakikitaan umano ng mapanganib at agresibong gawi rito. Ito ay mga proyekto na inihahanda para sa gera.

Agresibong Balikatan

Bago pa ang Trilateral Summit, pinagtibay na ng US at ni pangulong Ferdinand Marcos Jr. noong isang taon ang Bilateral Defense Guidelines na nagpapahintulot sa US na makialam hindi lamang sa Pasipiko kundi maging sa West Philippine Sea. Pinahihintulutan din nito ang pakikialam ng US sa panloob na seguridad at depensa sa ngalan ng paglaban sa “terorismo”.

Samantala, nitong Abril 22, pormal na sinimulan ang Balikatan ng US at Pilipinas. Isa ito sa pinakamalaki sa kasaysayan ng mga ehersisyong militar na kasasangkutan ng 16,000 tropa. Kasangkot din ang 150 sundalo mula sa Australia habang paglalayagin ng Pransiya ang kanilang barkong pandigma sa loob ng EEZ ng Pilipinas habang may 14 pang bansa ang makikisangkot bilang tagamasid.

Mga sundalong Amerikano at Pilipino sa isang nakaraang Balikatan. (Larawan ng US Marine Corps.)

Sa pahayag ni Col. Michael Logico, tagpagsalita ng Balikatan 2024, kaugnay sa ehersisyong militar na tatagal hanggang Mayo 10, aniya: “Ang dahilan kaya naglulunsad tayo ng mga ehersisyo ay upang ipakita ang ating kahandaan sa labanan. Pagpapakita rin ito ng ating komprehensibong konsepto ng depensang pangkapuluan.” Dagdag pa niya, “Ginagawa natin ang mga ehersisyo sa pangunahing dahilan na magmantine ng isang mataas na antas ng kahandaan.”

Katawa-tawa ito dahil ang pinaghahandaang gera ay hindi natin laban kundi digmang isinasalaksak sa mamamayan ng among imperyalismong US na siyang may napakalaking interes na digmain ang China sa usapin ng ekonomya at panatilihin ang sarili bilang nangungunang imperyalistang superpower sa mundo. Ang sinasabing kahandaan ay isang usok na pangarap dahil ang lakas ng isang bansa sa usapin ng depensa ay nakabatay sa lakas ng lokal na ekonomya at hindi sa pag-asa sa tulong ng dayuhan. Ang lokal na ekonomya ng Pilipinas na nakabatay sa pag-angkat ng mga batayang pangangailangan kailanman ay di makapagsusustine ng gera. Isusubo ang mga sundalong Pilipino sa isang digmaang nasa kumpas ng imperyalismong US. Ang buong bansa ay magiging base militar muli ng US para sa sarili nitong interes, at hindi ng mamamayang Pilipino.

Ang kontra-insurhensyang programa ng gubyerno mismo ay bigo laban sa mga rebolusyonaryong pwersa. Bigo ang itinakdang paglansag sa mga larangang gerilya ng New People’s Army (NPA) na diumano ay dapat mangyari sa unang kwarto ng taon at durog na diumano sa katapusan ng Hunyo ang mga bertikal na pormasyon nito habang lulusawin ang lahat ng komiteng rehiyon ng Partido Komunista ng Pilipinas bago matapos ang taon.

Sa 39 na ehersisyong militar mula 1991, ang Philippine Coast Guard ay lalahok sa kauna-unahang Multilateral Maritime Exercise ng Balikatan. Ang Balikatan ay gaganapin sa Luzon at Palawan na katatampukan ng pagpapalubog ng barko at una rin ito sa mga ehersisyong militar na lalampas sa 12 nautical miles na teritoryal na hangganan ng Pilipinas.

Bangkaroteng patakarang panlabas

Ayon mismo sa rehimeng Marcos Jr., ang patakarang panlabas ng Pilipinas ay nangangailangan ng pagbalanse sa China at sa US. Sinasaklaw ng China ang bahagi ng West Philippine Sea (WPS) habang pabor ang rehimen sa malaya at hayag na pananaw ng US sa Indo-Pasipiko.

Kung ito ang susundan, sinusunod ng rehimen ang kapritso ng US sa pagtatayo ng mga base militar sa bansa at sa pagsasagawa ng mga ehersisyong militar para sukatin ang kakayanan ng China gamit ang Pilipinas. Mapanganib ito sa bansa dahil inilalarga ng US ang mga balak nito gamit ang ating kalupaan at karagatan na nagsasapeligro sa Pilipinas sa isang gerang di naman natin ginusto.

Sa kasalukuyang galaw ng rehimeng Marcos Jr, lantad ang kiling nito sa imperyalismong US at sa kongkretong pagdalo sa trilateral summit at sa mga nakakasang Balikatan sa bansa hindi dahil gusto nitong isabak ang bansa sa isang gera bilang piyon ng US o bilang pagsalungat sa dating pangulong Rodrigo Duterte na itsurang maka-Tsiina.

Nangunguyapit ang rehimeng Marcos Jr. sa US na bukod pa sa pinakamalakas na kapangyarihan ito sa mundo sa usapin ng ekonomya at militar, nais niyang iparating sa buong mundo na nalinis na ang pangalan ng mga Marcos na dating bantog sa daigdig bilang pasistang diktador at mandarambong dahil sa pagkandili sa kanya ng US.

Nilalabag din ng rehimeng Marcos Jr. ang probisyon sa Konstitusyon sa Artikulo II, Seksyon 7 kaugnay sa independyenteng patakarang panlabas na dapat binibigyang kahalagahan sa pakikipagrelasyon sa ibang estado ang pambansang soberanya, teritoryal na integridad, pambansang interes at karapatan sa pagsasarili. Ang pagbibigay-kaluwagan sa mga pagtatayo ng mga base militar ng US sa ilalim ng Enhanced Defense Cooperation Agreement o EDCA ay taliwas sa probisyong ito dahil walang hurisdiksyon ang Pilipinas sa mga base military o sa mga sundalong dayuhan.

Dagdag pa rito, ang mga haligi diumano ng patakarang panlabas ng Pilipinas ay ang pagpapaunlad ng pambansang seguridad, ang pagkakamit ng pang-ekonomyang seguridad at ang proteksyon sa mga karapatan, kagalingan at interes ng lahat ng Pilipino sa ibayong dagat. Hindi pagpapaunlad ng pambansang seguridad ang presensya ng sundalo ng US sa bansa na mananatili sa mga base militar ng US habang hindi interes ng mamamayan ang kagutuman, kawalang-hanapbuhay, mababang sahod, mataas na presyo ng mga produktong petrolyo na sanhi ng pagtaas din ng batayang bilihin at iba pa. Ito ang mga saligang usaping dapat kinukompronta ng rehimeng Marcos Jr.

Sa mga insidente ng pagiging agresibo ng China sa WPS kontra sa mga Pilipinong Coast Guard na ilang beses nang binomba ng tubig para itaboy at sa huling pangyayari ay mga nasugatan, lumalabas ngayon na tila may sinandalang pader ang rehimeng Marcos Jr. dahil sa Trilateral Summit ng US, Japan at Pilipinas. Ang dalawang imperyalistang kapangyarihan na dating nangolonya sa bansa ay pinapalabas na kapanalig ngayon ng Pilipinas.

Samantala, mahigit 70 kasunduan sa depensa ang naisara ng Japan sa US. Kabilang dito ang network ng missile defense system. Magsiserbisyo din ang Japan sa mga barko ng US sakaling may mga kailangang kumpunihin. Gayundin, ang mga diplomatikong kasunduan ng Japan at Pilipinas kaugnay ng magkatugong akses sa mga base militar ay dapat mapagkasunduan. Nangangahulugan ito ng papayagan ng Pilipinas ang mga pwersang militar ng Japan sa mga base militar ng Pilipinas.

Mga makabayang kabataang tutol sa presensiya ng dayuhang militar sa teritoryo ng Pilipinas. (Larawan ni N. Bacarra/Kodao)

Sa huli, sa mga ganitong kasunduan, lagi’t laging todo-bigay ang Pilipinas sa kapritso ng mga dayuhan. Pwedeng makialam ang mga dayuhan sa internal na usapin ng bansa. Sa kasaysayan ng mga base militar, hindi makatutuntong ang mga Pilipino sa mga baseng ito na nakatirik sa kalupaan natin.

Nasa estratehikong lokasyon ang pakat ng mga base militar ng US sa ating bansa. Pawang nakapakat ito laban sa China. Isusubo ng imperyalismong US ang Pilipinas bilang pambitag sa China. Imperyalistang bansa rin China na may kakayanang makipaggera at may napakalakas at matatag na ekonomya.

Ang Trilateral Summit ng US-Japan at Pilipinas kung gayon ay kapulungan ng mga imperyalista bansa sa presensya ng isang tutang estado. Wala itong pakinabang sa mamamayan, kung kaya marapat na tutulan at wakasan ng mamamayang Pilipino. #  

‘Dapat tayong maka-Pilipino’

“Hindi pwedeng ang Pilipinas ay lumuhod sa US ngayon sa ilalim ni Marcos, matapos lumuhod si Duterte sa Tsina. Dapat ang ating gobyerno ay hindi maka-Amerikano, hindi maka-Tsino, kundi maka-Pilipino.”–ATTY. NERI COLMENARES, Bayan Muna Chairperson

Relying on bullies to de-escalate tensions

WHY WE CANNOT RELY ON THE UNITED STATES IN DE-ESCALATING THE WEST PHILIPPINE SEA TENSION:

“The US, like China, also wants to control the oil and gas resources of the South China Sea for its energy needs. We cannot rely on the US as that would be tantamount to taking out one bully, but allowing another bully to come in.”–ATTY. NERI COLMENARES, Bayan Muna Chairperson

Mga Piling Kantang Makabayan ng Mundo

Makinig sa ispesyal na podcast ng mga piling makabayang kanta mula sa iba’t-ibang bahagi ng mundo. Alamin ang kanilang natatanging papel sa pakikibaka ng mamamayan para sa kalayaan at hustisyang panlipunan, kasama sina Prof. Jose Maria Sison, Raymund Villanueva at Kodao Productions.

‘Ninakaw na sa atin ang lahat-lahat’

“Napakasaklap na sa bansang ito ang mismong paggamit ng sariling wika—pagsasalita, pagsusulat—ay isang anyo ng protesta. At ngayon, ipinagkakait na pati ang pag-aaral ng wika at ng yaman at hiwaga ng panitikan. Ninakaw na sa atin ang lahat-lahat.”–Mayette Bayuga, manunulat

KODAO ASKS : Natupad ba ni Duterte ang ipinangako niyang Independent Foreign Policy?

Noong Hunyo 12, Araw ng Kalayaan, tinanong ng Kodao kung natupad nga ba ni Presidente Rodrigo Duterte ang ipinangako niyang Independent Foreign Policy.

Panoorin ang sagot ng mga dumalo sa rali sa mga konsulada ng Estados Unidos at Tsina.

‘Ang gusto ng manlulupig’

“Ang wika ay hindi lang salita. Kamalayan din iyon at sensibilidad. Nasa panitikan at kasaysayan ang dangal ng bawat bayan. Sambayanang walang alam sa sarili? Iyon ang gusto ng manlulupig.”—Jun Cruz Reyes, manunulat, makata, pintor

Concerned Artists of the Philippines image.