Atin ang Pinas

Mga Tanong-Sagot sa Paglabag ng China sa Teritoryo at Yamang dagat ng Pilipinas sa Ilalim ng Rehimeng Duterte.

by PW Staff

Mula nang maging pangulo si Rodrigo Duterte noong Hunyo 2016, naging mas madalas at tampok na usapin ang paglabag ng China sa teritoryo at yamang dagat ng Pilipinas. Umani ng malawak na pansin at galit ng mga mamamayan ang mga paglabag na ito. Lalo pang nakadagdag sa pansin at galit ang mga pahayag ng rehimeng Duterte, na tahasang nagtatanggol sa China at tumatalikod sa pagtatanggol sa ating teritoryo at yamang-dagat.

Paglilinaw sa mga salitang ginagamit: tinutukoy ng “teritoryo” ang mga isla at kalupaan na kapwa inaangkin ng Pilipinas at China. Mula sa ating punto-de-bista, sa Pilipinas ang mga ito, saklaw ng soberanya ng bansa. Tinutukoy naman ng “yamang-dagat” ang mga bahagi ng karagatan na saklaw ng Exclusive Economic Zone EEZ ng Pilipinas. Sa mga ito, may eksklusibong karapatan ang Pilipinas na makinabang sa yamang-dagat, bagamat hindi ito makakapagpataw ng mga patakaran sa paglalakbay o iba pang aktibidad dito. Saklaw naman ito ng hurisdiksiyon ng ating bansa.

May pangangailangang tipunin at talakayin ang mga impormasyon hinggil sa mga paglabag na ito ng China, isiwalat ang mga sanhi nila, at linawin ang marapat na tindig at panawagan ng mga mamamayang Pilipino.

(1) Ano ang pinakahuling tampok na insidente ng paglabag ng China sa teritoryo at yamang-dagat ng Pilipinas?

Nitong Hunyo 9, 2019, sa West Philippine Sea, partikular sa bahaging kung tawagin ay Recto Bank, binangga ng Yuemaobinyu 42212, isang trawler (pleasure boat o barkong panlibangan) ng China ang F/B Gemvir 1, isang malaking bangkang pangisda, na naglalaman ng 22 mangingisdang Pilipino na residente ng Occidental Mindoro.

Dahil sa pagbangga, nasira at lumubog ang bangka. Habang lumulubog, binalikan ito ng barko, tila tiniyak na palubog, at iniwan. Muntikan nang malunod at mamatay ang mga mangingisda. Mabuti na lang at may mga mangingisdang Vietnamese na nasa lugar at nagligtas sa kanila. Bantog na ngayon ang sinabi ng mga mangingisdang Vietnamese, na hindi marunong mag-Ingles o mag-Filipino: “Philippines. Vietnam. Friends.”

Ang Recto Bank ay matatagpuan sa hilagang silangan ng Spratly Islands at malapit sa probinsiya ng Palawan. Bahagi ito ng West Philippine Sea na ang kalakha’y inaangkin ng China na bahagi ng teritoryo nito. Malinaw naman sa Pilipinas na saklaw ito ng territorial waters o teritoryong katubigan ng bansa at sa gayon ay nasa ilalim ng ating hurisdiksiyon.

Sa hatol ng Permanent Court of Arbitration (PCA) sa The Hague, The Netherlandsnoong Hulyo 12, 2016, bahagi ang Recto Bank ng EEZ ng bansa. EEZ ang buong katubigan sa loob ng 200 nautical miles mula sa pampang ng teritoryo ng bansa. Kapag sinabing EEZ, may espesyal na karapatan ang isang bansa na alamin, linangin at gamitin ang mga yamang marino, kasama na ang enerhiya mula sa tubig at hangin dito.

Noong 2013, nagsampa ng kaso ang gobyerno ng Pilipinas sa PCA laban sa kaliwa’t kanang paglabag ng China sa teritoryo at yamang dagat ng bansa. Ang batayan ng China, ang tinatawag nitong “nine-dash line” na batay sa isang mapa noong 1947 at sumasaklaw sa halos 85 porsiyento ng West Philippine Sea. Ayon sa PCA, walang batayang legal o historikal ang pag-angkin dito ng China. Absurdo ang “nine-dash line”: ang Scarborough Shoal ay 120 nautical miles ang layo sa Zambales habang 500 nautical miles ang layo sa China. Kung gagamitin ang lohika nito, puwedeng angkinin umano ng bansang Italya ang buong kontinente ng Europa.

Sang-ayon ang konsepto ng EEZ sa United Nations Convention of the Laws of the Sea (UNCLOS) na pinirmahan noong 1994 ng 120 bansa kasama ang China. Pero simula’t sapul, hindi kinilala ng China ang PCA.

Ayon sa Konstitusyong 1987, partikular sa Artikulo XII, Seksiyon 2: “Poprotektahan ng Estado ang yamang dagat ng bansa sa mga katubigan ng arkipelago, katubigang teritoryal, at exclusive economic zone, at irereserba ang paggamit at pakinabang nito eksklusibo para sa mga mamamayang Pilipino.”

Sa kabila ng sinapit ng mga mangingisda, ng malinaw na isinasaad ng batas pandaigdig at Konstitusyon, at ng malawak na pagkondena at protesta, minaliit ng rehimeng Duterte ang nangyari, at tinawag itong “simpleng aksidenteng pandagat” – tulad ng sinabi ng gobyerno ng China bago nagsalita si Duterte. Bago nito, kinukuwestiyon ng mga tagapagsalita ng rehimen ang katotohanan ng kuwento ng mismong mga mangingisdang Pilipino.

Hindi nagtagal, sinuhulan at tinakot ng rehimen ang mga mangingisda para patahimikin tungkol sa nangyari. Hindi nga lang pagpapatahimik ang ginawa, itinulak pa silang humingi ng paumanhin kay Duterte para sa pagkukuwento ng nangyari.

Pinapalutang ng rehimen na dalawa lang ang pagpipilian ng Pilipinas – ang giyerahin ang China o maging sunudsunuran dito. Pinagtakpan nito ang posibilidad ng mapayapang paggigiit ng ating teritoryo at yamang dagat sa China. Sa dulo, sinabi nitong puwedeng mangisda ang China sa katubigan ng Pilipinas dahil “kaibigan” ang naturang bansa.

Sa panig ng China, noong una, sinabi nitong inaatake ang bangkang pangisda nito ng walong barkong pangisda ng Pilipinas. Pero pinasinungalingan ito ng mga larawang kuha ng satellite sa lugar sa panahong iyon.

Pagkatapos, nagpahayag ito ng pakikiramay sa mga mangingisdang nasiraan ng bangka at muntik malunod at nagpanukala ng magkasamang imbestigasyon ng Pilipinas at China sa insidente. Agad naman itong sinang-ayunan ng rehimeng Duterte. Tinutulan ito ng mga kritiko dahil malinaw na naganap ang insidente sa loob ng teritoryo ng Pilipinas. Ang gayong imbestigasyon, anila, ay isa na namang pagsuko sa kontrol ng Pilipinas sa sariling teritoryo at yamang dagat.

(2) Anu-ano ang paglabag ng China sa teritoryo at yamang dagat ng Pilipinas sa ilalim ng rehimeng Duterte?

Pinakahuli lang ang nangyari sa Recto Bank sa maraming insidente ng arogante at agresibong pagangkin ng China sa halos buong West Philippine Sea – kasama ang Spratly Islands, Scarborough Shoal, at Paracel Islands na teritoryo ng Pilipinas, gayundin ang saklaw na yamang-dagat ng bansa. Matagal nang ginagawa ng China ang iba’t ibang hakbangin para angkinin ang mga teritoryo at yamang dagat ng Pilipinas sa lugar.

Sa panahong 2011-2015, narito ang mga paglabag ng China sa teritoryo at yamang dagat ng Pilipinas:

  • pagtataboy sa mga mangingisdang Pilipino (sa pamamagitan ng pagpapaputok ng baril at water cannon),
  • pagtatayo ng mga istrukturang militar,
  • pagpasok ng mga bangka at barkong pangisda,
  • pagkuha ng endangered species,
  • pagharang sa mga sasakyang Pilipino na makapasok sa Scarborough Shoal,
  • pagpapalayas sa mga barkong Pilipino,
  • pagharang sa mga barko ng gobyerno na maghahatid ng rekurso sa puwestong militar ng Pilipinas,
  • pagbabantang banggain ang isang barko ng Pilipinas,
  • pagpapataw ng patakaran tungkol sa fishing permit,
  • pagtatayo ng paliparan sa Johnson Reef,
  • pagtatayo ng 3,125 metrong paliparan sa Fiery Cross (Kagitingan) Reef,
  • pagtatayo ng daungan ng mga submarine sa Mischief (Panganiban) Reef, at
  • paglulunsad ng taunang war drills.

Isa sa pinakatampok na insidente noon ang standoff o girian sa pagitan ng navy ng Pilipinas at China simula noong Abril 11, 2012 at tumagal nang tatlong buwan. Matapos makakita ng mga sasakyang pangisda ng China sa Scarborough Shoal, idineploy ng Philippine Navy ang BRP Gregorio del Pilar, ang pinakamalaking barkong pandigma ng bansa. Nagpadala naman ang China ng mga barkong paniktik para balaan ang Philippine Navy na umalis sa lugar.

Ang nangyari, namagitan ang US at nagtulak ng kasunduan na aalis pareho ang Pilipinas at China sa lugar. Umalis ang Pilipinas, pero hindi ang China. Mas malala, nagdala ito ng mga barkong pandigma. Nobyembre 2012, naglabas ang China ng bagong e-passport na naglalaman ng larawan ng “nine-dash line,” patunay ng paggigiit nito.

Simula naman 2016, partikular nang maging pangulo si Duterte, narito ang mga paglabag ng China sa teritoryo at yamang-dagat ng Pilipinas: pangha-harass ng coast guard ng China sa mga mangingisdang Pilipino sa Scarborough Shoal, pagharang sa bukana ng Scarborough Shoal para hadlangan ang pagpasok dito, pagpapatrolya ng coast guard ng China sa naturang shoal, pagtugis-pagpapalayas sa mga mangingisdang Pilipino sa Union Banks matapos magpaputok ng baril sa ere, paglalagay ng mga eroplanong pambomba sa Woody Island na parte ng Paracel Islands (pinakamalaking base ng China sa West Philippine Sea at saklaw ng target ang buong Pilipinas), pag-agaw sa huling isda ng mga mangingisdang Pilipino, paghadlang sa midya ng Pilipinas na kumuha ng footage sa Panatag Shoal, at paglalagak ng mga barkong pandigma.

Noong Enero 2018, nagsimula ang epektibidad ng permit na ibinigay ng rehimeng Duterte sa China para magsaliksik sa kanlurang dalampasigan ng bansa, kasama ang Benham Rise. Umabante pa ang China sa pagbibigay ng pangalang Tsino sa mga bahagi ng Benham Rise. Noong Pebrero 2018, nalathala ang mga larawan na nagpapakitang nagsasagawa ng reklamasyon ang China sa West Philippine Sea. Nagtayo ito ng artipisyal na mga isla sa ibabaw ng mga bahura sa Spratly Islands kung saan may mga nakalagak nang base ng mga sasakyang panghimpapawid, mga pasilidad pandagat, at mga kagamitang pangkomunikasyon. Nangyari ito sa kabila ng pangako ng China na hindi ito magsasagawa ng reklamasyon sa naturang lugar. Paglaon, napabalitang mayroon na ring missiles ng China sa naturang lugar.

Noong Abril 2018, nagpanukala si Duterte ng hatiang 60-40 sa mga makukuhang rekurso mula sa pinagsamang eksplorasyon ng West Philippine Sea. Ayon sa mga kritiko, pagsuko ito sa tagumpay na nakamit ng Pilipinas sa PCA noong 2016. Hulyo 2018, dumaong sa Davao City ang barkong pansaliksik na Yuan Wang 3, ginagamit para subaybayan at suportahan ang mga satellite at intercontinental ballistic missiles ng China.

Nitong Enero 2019, may nakitang 657 sasakyang Tsino, pinaghihinalaang kabilang sa People’s Liberation Army Maritime Militia Forces, ang nakita ng militar ng Pilipinas.

Sinasabi namang 275 sasakyan na may makabagong electronic communication at posibleng armado ang pumalibot sa Pag-asa Island, parte ng Spratlys.

Kaiba sa mga bansang naggigiit ng kontrol sa mga teritoryong pinag-aagawan – tulad ng Pilipinas, Vietnam, Taiwan, Malaysia at Brunei – hindi naghapag ng petisyon ang China sa International Tribunal for the Laws of the Sea Itlos. Para sa pagangkin nito, ginagamit nito ang armadong lakas nito, ang People’s Liberation Army Navy.

Ayon sa mga eksperto, maliban noong Mayo 1988, kung kailan inagaw ng China ang anim na isla sa Spratlys at pumatay ng 72 mandaragat ng Vietnam, gumagamit ang China ng mga taktikang hindi hayagan para igiit ang pag-angkin nito sa mga teritoryo: mapanindak na mga maniobra sa ere at dagat, kiskisan, at pagkuyog ng mga sasakyang pandagat para harangan ang mga dadaan sa teritoryong inaangkin.

Noong Hunyo 2012, itinayo ng China ang Sansha, isang lungsod na sumasaklaw sa Spratly Islands, Paracel Islands, at Macclesfield Bank, na kinabibilangan ng Scarborough Shoal. Ang tawag nito sa naturang mga lugar ay Nansha, Xisha at Zhongsha.

Nitong mga nakaraang taon, pinalaki ng China ang puwersang milisya at paramilitar nito na lumilibot sa mga pinagtatalunang bahagi ng dagat. Ang naturang puwersang milisya ay nakakatanggap ng subsidyo sa gasolina at batayang pagsasanay-militar mula sa gobyerno. Nangako rin sa kanila ang gobyerno ng China ng suporta kapag humarap sa komprontasyon sa mga sasakyang pandagat ng ibang bansa. Ayon sa gobyerno ng China, “ekstensiyon” sila ng PLA Navy.

Gumagamit din ng panlalansi ang China sa mga layunin nito. Noong 2015, nangako si Xi Jinping, presidente ng China, kay Barack Obama, presidente ng US, na hindi magmimilitarisa sa South China Sea. Pero noong Hunyo 2018, nang makapagtayo na ito ng mga base-militar sa lugar, pinanindigan na nito ang hakbangin.

Pahayag ni Xi noong 2016: “Ang mga isla at bahura sa South China Sea ay mga teritoryo ng China simula pa sinaunang panahon… Ipinamana sa China ng aming mga ninuno. Hindi papayagan ng sambayanang Tsino ang sinuman na makialam sa soberanya at kaugnay na karapatan at interes ng China sa South China Sea.”

Babala ng mga eksperto, plano ng China na magtayo ng “exclusion zone” sa naturang bahagi ng karagatan: may hadlang sa kalayaan sa paglalayag (freedom of navigation) at maging sa paglipad sa ere ng mga ito.

(3) Ano ang naging tugon ng rehimeng Duterte sa naturang mga paglabag?

Makikita sa naging tugon sa insidente sa Recto Bank ang laging tugon ng rehimeng Duterte: pangmamaliit sa insidente, pagtatanggol sa China, pagkontra’t pagpapatahimik sa mga tumutuligsa. Anu’t anuman, hindi ito gumagawa ng paraan para mapayapang igiit ang ating teritoryo at yamang dagat.

Halimbawa, nang minsang mapabalita ang pagkuha ng Chinese Coast Guard sa mga huling isda ng mga Pilipinong mangingisda, pilit ang sabi mismo ni Duterte: barter raw ito sa pagitan ng dalawang panig. Sabi naman minsan ni Salvador Panelo, tagapagsalita ng pangulo kaugnay ng isa na namang napabalitang paglabag: “Ang tanong ko naman sa ‘yo, may magagawa ba tayo eh sila ang may control as of now ‘di ba? Mayroon silang puwersa doon.” At marami pang iba.

Pana-panahon lang ito napupuwersang magpahayag ng pabalat-bungang pagkondena kapag malakas ang pagtutol at protesta. Nagsasalita rin ito kontra sa China kapag napapabalita ang panghaharas ng mga puwersang pandagat ng China sa mismong mga puwersang pandagat ng Pilipinas – kung saan tuluy-tuloy na nagpapalakas si Duterte. Kapansin-pansin ding naganap ang mga pahayag na ito bago ang eleksiyong 2019, sa pangamba ng rehimen na maging isyung pang-eleksiyon ang pagkapapet nito sa China at ikatalo ng mga kandidato nito.

Pilit pinapalabas ng rehimen na ang tanging magagawa ng Pilipinas ay ang pumili sa pagitan ng paglulunsad ng giyera o pananahimik. Sa dahilang hindi kaya ang una, ang gusto nito ay tanggapin na lang natin ang paglabag ng China sa ating teritoryo at karagatan.

Hindi rin iginigiit ni Duterte sa kahit saang larangan ang mahalagang desisyon ng PCA noong 2016. Sa halip, tuluy-tuloy niya itong minamaliit at tinatangkang ikutan sa pamamagitan ng iba’t ibang panukalang kasunduan at hakbangin kasama ang China.

Katunayan, kahit sa antas ng Association of Southeast Asian Nations Asean, tutol si Duterte sa paggawa ng kolektibong tindig laban sa militarisasyon ng China sa South China Sea.

Matatandaang sumikat si Duterte dahil sa pangako niya noong eleksiyong 2016 sa isang debate sa telebisyon: sasakay siya ng jet ski, itatarak ang watawat ng Pilipinas sa mga teritoryong inaangkin ng China, at handang mamatay para rito. Noong Marso 2018, nang hamunin siyang isakatuparan ang pangako, sinabi niyang isa na naman ito sa kanyang mga biro.

Kung matatandaan, noong eleksiyong iyon din, nagbanta siya sa mga unyonista. Aniya, hahayaan niya ang China na magtayo ng mga lungsod sa mga isla ng bansa. Banta niya, kapag nag-unyon dito ang mga manggagawa – at pinangalanan niya ang Kilusang Mayo Uno – ay papatayin niya sila.

Nang maging pangulo, nagdeklara si Duterte ng “independiyenteng patakarang panlabas,” na ang kahulugan lang ay pagiging sunud-sunuran din sa China bukod sa US. Hindi kataka-takang kasabay ito ng deklarasyon niya ng “Pivot to China” ng Pilipinas.

Mula rito, sunud-sunod nang pahayag ang ginawa niya para papurihan ang China at palabasing sunud-sunuran dito ang Pilipinas. Pebrero 2018: “Kung gusto ninyo, gawin na lang ninyo kaming probinsiya.” Abril 2018: “Kailangan ko ang China.” Mayo 2018: “Nakakahikayat ang mga pangako ni Xi Jinping… ‘Hindi kami papayag na matanggal ka sa puwesto, at hindi kami papayag na magkagulo sa Pilipinas’.” At marami pang iba.

(4) Bakit nilalabag ng China ang teritoryo at yamang-dagat ng Pilipinas?

Sa kagyat, iisiping dahil iginigiit nito ang pag-angkin sa teritoryo at yamang dagat na itinuturing nitong saklaw nito. Pero ang totoo, dahil isa na itong kapangyarihang imperyalista sa daigdig, na nangangailangan ng kontrol sa paparaming likas na yaman at bagong saklaw na teritoryo.

Maraming yamang natural ang matatagpuan sa West Philippine Sea: 11- Bg bariles ng langis, 190 trilyong talampakan ng natural gas, at 10 porsiyento ng yamang pampangisdaan ng daigdig. Partikular sa Recto Bank, halimbawa, kapag hindi nalinang ang enerhiya mula rito sa loob ng 8-10 taon, mapuputol ang suplay ng enerhiya sa Luzon, at magkakaroon ng mga brownout tulad noong dekada 1990.

Gusto rin nitong magpakita ng lakas sa mga rehiyong malapit sa kanya – lalo na sa itinuturing na mahalagang lugar gaya ng Timog Silangang Asya. Bukod sa mahalagang ruta ng kalakalan at transportasyon ang West Philippine Sea at ang China Sea, lugar din ito para igiit ang lumalakas na kapangyarihan laban sa nangungunang imperyalistang kapangyarihan sa daigdig, ang USSangkatlo (1/3) ng pandaigdigang kalakalan ang dumadaan sa West Philippine Sea, nagkakahalaga ng tinatayang $5 Trilyon. Umaabot sa 2.2-Bg konsiyumer ang nakikinabang sa kalakalang dumadaan dito, malaking bahagi kung ikukumpara sa 7.6-Bg populasyon ng daigdig noong 2017. Sinasabing kapag naangkin ng China ang mga teritoryong inaangkin din ng Pilipinas, magkakaroon ito ng batayan na mang-angkin pa ng karugtong na mga lugar. At kapag nagawa ng China ang pagkontrol sa lugar, sinasabing lalong mapapahina nito ang kontrol ng US sa tinatawag na Pacific Rim.

Sa maraming bansa sa mundo, ginagamit ng China ang pagpapautang para makontrol ang mga yamang-likas, teritoryo at ekonomiya ng iba’t ibang bansa. Sa balangkas ito ng higanteng proyektong pangimprastruktura nito na Belt and Road Initiative. Ang problema, maraming bansa ang hindi makabayad sa pautang, at bilang kolateral, kinukuha ng China ang kanilang mga likas na yaman at mahahalagang ari-arian.

Ito ang tinatawag ngayong “debt trap diplomacy.” Binigyan ng Sri Lanka ang China ng 99-taong lease sa estratehikong Hambatota Port matapos nitong mabigong magbayad ng utang. Ganito rin ang panganib na mangyari sa Mombasa, sikat na lungsod sa tabing-dagat sa Kenya, kung saan gumawa ang China ng US $3.8-Bilyong riles ng tren. Pumayag naman ang Djibouti ang paggawa ng unang base militar ng China sa labas ng bansa dahil sa napakalaking utang nito sa China. Sa pamamagitan ng ganitong hakbangin, napapalawak ng China ang kontrol nito sa daigdig, at napapasunod ang gobyerno ng maraming bansa – patunay at halimbawa ng neokolonyalismo. Sa Pilipinas sa ilalim ng rehimeng Duterte, sinasabing kapalit ng pautang ang teritoryo at yamang dagat ng bansa – kahit pa marami pang teritoryo at likas na yaman ang puwedeng makuha ng China kapag hindi nakabayad ang bansa sa mga pautang nito.

Kung matatandaan, isang bansang sosyalista ang China simula 1949, nang magtagumpay ang rebolusyon ng sambayanang Tsino. Sa panahong ito, naglabas ang China ng mapa ng teritoryo nito na gumagalang sa pagangkin ng iba’t ibang bansa sa mga teritoryong inaangkin din ng China. Malinaw sa panahong ito ang pagrespeto ng China sa pambansang kalayaan at soberanya ng iba’t ibang bansa.

Nang mamatay si Mao Zedong, sosyalistang lider ng China, noong 1976, gayunman, nanumbalik sa kapangyarihan ang bagong burgesya na nagpapanggap na sosyalista – ang mga modernong rebisyunista – sa pamumuno ni Deng Xiaoping. Sa panahong ito, binaligtad ang mga patakarang sosyalista ni Mao at pinapasok ang mga hakbanging kapitalista sa China – na lalo pang bumilis simula dekada 1990.

Sa kabila nito, tinanganan ng China ang soberanya nito: pinapasok ang dayuhang pamumuhunan at kapital pero pinalakas ang sariling ekonomiya. Panandang-bato ang taong 2005 sa paglakas ng China, kung kailan sinimulan nitong imanupaktura ang mga produktong dati nitong inaangkat.

Sa ilalim ng kasalukuyang lider nitong si Xi Jinping, na naging pangunahing lider noong 2012 at nagtulak ng Belt and Road Initiative at Maritime Silk Road noong 2013,tumatanaw ang China ng mas malaking papel sa ekonomiya at pulitika ng daigdig. Patuloy na lumalalim ang ugnayan nito sa mga bansa sa Asya, Aprika at Latina Amerika.

Sa Timog Silangang Asya, pinapalakas nito ang kapangyarihan laban sa pagtutol ng Vietnam at Malaysia. Mayroon ito ngayong maingay na alyado sa rehimeng Duterte ng Pilipinas. Kung hindi lalabanan, magpapatuloy ang China sa kasalukuyang direksiyon nito ng pag-angkin sa teritoryo at yamang-dagat ng bansa.

(5) Bakit tiklop ang rehimeng Duterte sa mga paglabag ng China sa teritoryo at yamang dagat ng Pilipinas?

Sinasabing nasa isang “ginintuang panahon” ngayon ang ugnayang Pilipinas-China dahil sa rehimeng Duterte – kahit pa nananatiling tuta rin ito ng US.

Dahil sunud-sunuran ito sa China, kasabwat sa mga hakbangin nito sa pulitika at ekonomiya ng bansa, at tumatanggap ng premyong kurakot at suhol.

Ekonomiya. Noong 2016, nag-uwi si Duterte ng US $24- B na pautang at pangakong pamumuhunan mula sa China para sa mga proyektong pangimprastruktura. Sa 75 proyekto sa programang “Build, Build, Build” ni Duterte, kalahati ang nakalaan sa pautang, tulong at puhunang Tsino.

Sa unang bahagi ng 2017, sumirit agad ang angkat ng Pilipinas mula sa China nang 26 porsiyento, lampas-lampas sa paglago ng angkat ng China mula Pilipinas na lumago lang nang 9.8 porsiyento. Habang lumago nang husto ang pamumuhunan ng China sa parehong panahon: US $181-Milyon sa unang walong buwan ng 2018, kumpara sa US $28.8-M sa buong 2017. Kaakibat ng mga hakbanging ito ang paglakas ng kontrol at paglaki ng pakinabang ng China sa ekonomiya ng bansa.

Pinapalabas ng rehimen na makakatulong sa Pilipinas ang mga pautang ng China, pero may interes ito na dalawa hanggang tatlong (2- 3) porsiyento, habang ang sa Japan ay 0.25 hanggang 0.75 porsiyento lang. Ibig sabihin, mahal na pautang. Ang sagot ng rehimen, mas madaling maglabas ng pera ang China – bukas samakatwid sa suhulankatiwalian at sabwatan. Ang masama pa, rekisito ng mga pautang ang paglahok ng mga Tsinong kontraktor sa mga proyekto.

Ang naunang pangulo na pumasok sa mga kontrata sa China ay si Gloria Macapagal-Arroyo – na siya ring itinuturing na arkitekto ng relasyong China-Pilipinas sa ilalim ng rehimeng Duterte. Sa panahon niya lumabas ang katiwalian sa proyektong NBN-ZTE, na nagkakahalaga ng US $329-M. Sa panahon din niya naganap ang proyektong Northrail na kung hindi naayos ang obligasyon ng bansa ay magbabayad ang Pilipinas ng US $100-M pataas. Sa ngayon, may tatlong proyektong priyoridad sa pagpopondo ng China: Chico River Pump Irrigation Project (US $60-M), New Centennial Water Source-Kaliwa Dam Project, at ang North-South Railway Project-South Line. Lahat nang ito, magpapalayas ng mga nakatirang katutubo at maralita, at sisira sa kalikasan ng bansa.

Kaalinsabay nito, pinayagan ni Duterte ang maramihang pagpasok ng mga ilegal na manggagawang Chinese sa Pilipinas, gayundin ng online gambling casino at online gaming. Papasok din ang isang kompanyang Chinese sa sektor ng telekomunikasyonsa bansa. Pulitika. Suportado ng China ang madugong “giyera kontra-droga” ng rehimeng Duterte. Nanawagan pa ito sa ibang bansa na suportahan din ang naturang kampanya. Nagpondo ito ng mga drug rehabilitation center, pampabango sa esensya ng kampanya na patayin ang mga pinaghihinalaang adik at tulak ng bawal na droga.

Kahit ang giyera ni Duterte sa Marawi, suportado ng China. Nagbigay ito ng libulibong armas na nagkakahalaga ng US $7.35-M para umano labanan ang mga terorista. Nagsusuportahan din si Duterte at ang China sa paggigiit sa prinsipyo ng “non-interference” o hindi pakikialam ng mga Kanluraning kapangyarihan sa mga isyu sa Asya – halimbawa sa United Nation Human Rights Council. Makikinabang ang China rito dahil gusto nitong maigiit sa pamamagitan ng lakas ang kontrol nito sa maraming bahagi ng Asya. Makikinabang si Duterte rito dahil gusto niyang makaligtas sa imbestigasyon at pagpaparusa sa kanyang madugong rekord sa karapatang pantao.

Premyo sa porma ng suhol at kurakot. Pakinabang ng pamilya Duterte at mga kroni sa komisyon mula sa mga pautang ng China na mataas ang interes at mga proyektong pang-imprastruktura na overpriced. Nakikinabang din sila sa malawakang smuggling at distribusyon ng ilegal na droga ng mga sindikatong kriminal na Chinese. Kapansin-pansing libu-libong maralita na ang pinatay sa “giyera kontra-droga” pero wala pang malaking druglord ang napapanagot.

(6) Ano ang tugon ng US sa harap ng lahat ng ito? Makakasandig ba tayo rito para tulungan tayo sa ginagawa ng China?

Makikita ang tugon ng US sa mga paglabag ng China sa teritoryo at yamang-dagat ng Pilipinas sa naging tugon nito sa insidente sa Recto Bank.

Nag-ingay ang US at nagbanta ng interbensiyong militar. Ayon mismo kay US Secretary of State Mike Pompeo, ang insidente’y puwedeng magtulak ng paggamit sa Mutual Defense Treaty ng 1951. Inanunsiyo rin nito ang pagpapalaot ng USS Stratton, isang US Coast Guard cutter, para umano protektahan ang teritoryo ng Pilipinas. Sabi naman ni Sung Kim, embahador ng US sa Pilipinas, na ang pag-atake ng mga milisyang dagat ng China ay puwedeng maghudyat ng interbensiyong militar ng US.

Sa madaling salita, sinasamanatala ng US ang mga paglabag ng China para palakihin ang presensiyang militar nito sa Pilipinas at sa West Philippine Sea. Katunayan, naganap nito lang ang mga pinakamalaking pagsasanay-militar sa pagitan ng US at Pilipinas.

Sa kabilang banda, taliwas sa sinasabi at pag-asa ng mga maka-US sa bansa, hindi naman makapagsabi ang US na ipaglalaban at poprotektahan nito ang interes ng Pilipinas sa West Philippine Sea. Dahil ang totoo, bagamat umiigting ang girian ng US at China, hindi pa hinog ang kalagayan para magdigmaan ang mga ito – lalo na para sa interes ng isang bansang mahirap katulad ng Pilipinas.

Ni hindi rin mabangga nang direkta ng US ang mga hakbanging maka-China ni Duterte. Ang ginagawa nito, pinagsasalita ang mga opisyal-militar at pamunuan ng Department of National Defense na mas matapat dito kaysa sa China laban sa mga hakbangin ng China at mga hakbangin ni Duterte na maka-China.

Katunayan, nakikipagmabutihan ang gobyerno ni Donald Trump sa rehimeng Duterte. Makikita ito sa pagpuri mismo ni Trump sa madugong “giyera kontra droga” ni Duterte.

Sa panig naman ni Duterte, pinapanatili niya ang mga kasunduan at patakarang pabor sa imperyalismong US sa Pilipinas. Para ito mapanatiling masaya ang kanyang among US, at para mapanatili ang suporta ng pamunuan ng militar na malinaw na maka-US. Kilala si Duterte sa pagligaw sa militar para mapanatili ang suporta sa kanyang paghahari.

Ibig sabihin, hindi makakaasa ang sambayanang Pilipino sa imperyalismong US na ipagtanggol ang Pilipinas laban sa China. Parehong ang gusto ng US at China ay palakihin ang kanilang presensiyang militar sa Pilipinas at West Philippine Sea – sa kapinsalaan ng teritoryo, yamang-dagat at soberanya ng Pilipinas.

Sa pampang ng West Philippine Sea, protesta ng mga manggagawa ng Kilusang Mayo Uno. Kontribusyon

(7) Ano ang dapat tindig nating mga Pilipino sa paglabag ng China sa ating teritoryo at yamang-dagat?

(a) Ang tindig ng sambayanang Pilipino, ay para sa tunay na pambansang kalayaan, soberanya sa ating mga teritoryo, at hudikatura sa ating mga yamang-dagat. Ipaglalaban ito sa sinumang lumalabag dito, China man o US. Ipaglalaban ito sa rehimeng Duterte na sunudsunuran sa naturang mga dayuhang kapangyarihan.

(b) Tutol tayo sa paglabag ng China sa ating teritoryo at yamang-dagat.Napakaraming puwede at dapat nating gawin para maipahayag ang ating pagtutol, hindi kailangan ang giyera. Pabor tayo sa paggamit ng lahat ng mapayapang paraan para ipaglaban ang ating teritoryo at yamang dagat.

(c) Partikular sa nangyari sa Recto Bank, dapat malakas na magpahayag ang gobyerno ng pagkondena, at maggiit ng kompensasyon at kaparusahan para sa mga nagpalubog sa bangkang Pilipino. Ganito rin ang dapat na mga hakbangin nito sa mga katulad na insidente na tiyak na magaganap sa hinaharap. Sa pagtanggi nito sa mga hakbanging ito, lalo nitong inilalantad ang sarili na tuta ng China.

(d) Dapat itigil ng China ang militarisasyon sa West Philippine Sea. Dapat itong umalis sa mga nilikha nitong artipisyal na isla. Dapat din itong magbigay ng kompensasyon kapalit ng pagkasira at pagkawasak ng kapaligirang pandagat.

(e) Kinokondena ng mga mamamayan ang pampulitikang pagsuporta ng China sa kontra-mamamayang mga patakaran ng rehimeng Duterte, tampok ang giyera kontra-droga at iba pang giyera.

(f) Dapat matamang suriin ang mga pang-ekonomiyang hakbangin ng China sa Pilipinas. Hindi puwedeng ituring na kapalit ng paglabag sa teritoryo at yamang-dagat ang mga pang-ekonomiya at pampulitikang hakbangin ng China. Hindi rin dapat na tumatapak ang mga hakbanging ito sa karapatang pantao, kalikasan at tunay na kaunlaran ng bansa. Hindi dapat malubog sa pagkakautang ang Pilipinas sa China.

(g) Tutol din ang mga mamamayan sa mga paglabag ng US sa teritoryo at yamang-dagat ng Pilipinas. Dapat ibasura ang Enhanced Defense Cooperation Agreement ng 2014, Visiting Forces Agreement ng 1999 at Mutual Defense Treaty ng 1951 sa pagitan ng Pilipinas at US. Dapat lumayas ang mga tropa at kagamitang Amerikano sa teritoryo at yamang-dagat ng Pilipinas.

(h) Tutol ang mga mamamayan sa pag-igting ng alitan ng US at China sa Pilipinas.Tutol tayo sa pagsasamantala nila sa mga usapin sa West Philippine Sea para palawakin ang kanilang presensiyang militar at pandagat sa anumang usapin. Hindi kapakanan ng Pilipinas ang pakay nila, kundi ang sariling imperyalistang interes.

(i) Kaalinsabay, dapat na inililinaw na ang katunggali ng bansa ay ang gobyerno ng China, hindi ang mga mamamayang Tsino. Gaya rin ng hindi ang mga mamamayang Amerikano ang kalaban, kundi ang imperyalismong US.

(j) Dapat kondenahin at labanan ang pagpapakatuta ni Duterte kapwa sa US (na pangunahing among imperyalista ng rehimen) at China (umuusbong na imperyalista na lumalakas ang kapangyarihan sa bansa). Dapat tutulan ang mga panlilinlang at kasinungalingan nito, tampok ang pagpapalabas na giyera ang kahulugan ng paggigiit ng teritoryo at yamang dagat ng bansa.

(k) Sinisingil at pinapanagot ng mga mamamayan si Duterte sa pagpapakatuta sa China at sa US. Tampok na bahagi ito ng napakarami na niyang krimen sa sambayanang Pilipino. Ang hindi niya paglaban para sa teritoryo at yamang-dagat ng bansa ay pagtataksil sa sambayanang Pilipino at patunay na hindi na siya dapat pang maging pangulo. #


Lumad leader, farmer-activist killed in their homes

By KEN E. CAGULA / Davao Today

DAVAO CITY, Philippines — A Lumad leader and a farmer-activist were gunned down in separate incidents in the province of Bukidnon.

On July 8, Datu Mario Agsab was shot dead in his home at Sitio Mainaga, Brgy. Iba, Cabanglasan, Bukidnon at around 7am by suspected members of paramilitary group Alamara and CAFGU members under the 8th Infantry Batallion.

According to Karapatan-Bukidnon, Agsab was an active leader of PIGYAYUNGA-AN, a local chapter of Kalumbay Regional Lumad Organization in Cabanglasan, Bukidnon.

Two days earlier, the group also reported a similar shooting incident which targeted a member of KASAMA-Bukidnon, an affiliate of Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP).

Karapatan said that farmer Joel Anino was shot in his home in San Fernando town, Bukidnon by unidentified gunmen around 6:30am last July 6. He later died at the Malaybalay General Hospital.

Anino is the second member of KASAMA-Bukidnon killed this year.

Last June 16, 57-year-old farmer Liovigildo “Nonoy” Palma, also a member of KASAMA-Bukidnon, was killed by three suspects riding a single motorcycle just right outside his house at Barangay Halapitan, Sitio Malambago, San Fernando.

Datu Wilson Anglao Jr., secretary general of Karapatan-Bukidnon, condemned the growing number of killings in the province.

The group has already documented nine incidents of extrajudicial killings in Bukidnon in the middle of 2019.

Anglao attributed these killings to the implementation of Martial Law in Mindanao, which is expected to last until the end of this year.

“The [State] wants to silence anyone – especially the farmers here in Bukidnon – who is strongly calling for genuine agrarian reform in the country,” Anglao said.

Anglao said that they will bring these cases to the Commission on Human Rights (CHR) Region 10 to urge them to look into the human rights situation in the province. #

The UP ‘Rebel Kule’ case: Flatlining free expression

Altermidya Network, the broad alliance of alternative media and community journalists groups in the Philippines, denounces the patently unreasonable manner in which the University of the Philippines Diliman’s Executive Committee (EC) ordered the suspension of the editorial board of the “Rebel Kule.”

The EC on June 21 overturned the earlier decision of the UP Diliman Student Disciplinary Council (SDC) to dismiss the charges of stealing, fraud, and disobedience filed by Philippine Collegian outgoing editor-in-chief Jayson Edward San Juan against the editors of Rebel Kule. The charges were based on allegations of misconduct in relation to the use of the Facebook and Twitter accounts that San Juan claimed were among the Collegian’s digital assets.

The EC – composed of the university’s deans and directors, the chancellor, vice chancellor, the university registrar, and other officials – released a two-page decision suspending the members of the Rebel Kule editorial board for one semester and five weeks, without even explaining why it has overturned the SDC’s earlier ruling, which said that San Juan’s accusations had “no sufficient basis.”

Among those to be suspended is incoming Philippine Collegian EIC Beatrice Puente, making her assumption of the position problematic. Also suspended are three graduating editors who were excluded from the graduation list this semester.

Rebel Kule has pointedly emphasized how due process was grossly set aside – both by the EC and the SDC – by not informing the respondents that San Juan appealed the SDC’s decision. Neither was the respondents given a copy of the appeal. Worse, the highest academic body in UP’s flagship campus made its decision with neither enough justification nor reason.

Not only is this move a dangerous precedent for campus publications throughout the country, it also undermines the University of the Philippines’ reputation as a bastion of free speech and expression by  imposing unwarranted penalties on students who dared continue the Philippine Collegian’s progressive tradition.

We have witnessed how, in times of turmoil, Rebel Kule persisted in reporting relevant issues that students and the UP community needed to know.

Is this how UP works now: haphazardly releasing decisions without the benefit of either logic or reason? Has the malady of oppression and repression besieging the nation now also adversely affected what was once a bastion of dissent?

The entire nation is besieged by the killing of journalists, the warrantless arrests against regime critics, and the harassments — and it seems that the country’s premier university has become just one more government institution similarly engaged in repression.

Just as we must hold accountable the UP Diliman administration and call for it to correct what we deem as a grave mistake, we must all unite in combating the darkness enveloping the nation. We cannot allow our civil liberties to flatline, and with it the country’s hopes for a true democracy. #

Kontra Daya urges Comelec to probe PNP on poll violations

“Red baiting is a different level of negative campaigning. It poses risks to those who are red-tagged and might result in extrajudicial killings.”

By RONALYN V. OLEA

Election watchdog Kontra Daya called on the Commission on Elections (Comelec) to investigate reports of partisan activities of elements of the Philippine National Police (PNP) and Armed Forces of the Philippines (AFP).

Kontra Daya received reports of death threats, harassment and red tagging of Makabayan party list groups and their supporters from all over the country. 

“The reports are very alarming,” Arao told Bulatlat. “They’re [PNP] supposed to be non-partisan. Comelec should investigate these complaints,” he added.

The PNP’s Police Community Relations Group (PCRG), in its Twitter account, denied that the newsletter being distributed constitute black propaganda.

The PCRG even posted a link of the publication.

Arao, also a journalism professor at the University of the Philippines (UP), noted that a report in the PNP’s newsletter claims that subversive documents and high-powered rifles were seized along with campaign materials of Bayan and Kabataan Partylist.

This, Arao said, is red baiting.

“Red baiting is a different level of negative campaigning. It poses risks to those who are red tagged and might result in extrajudicial killings,” Arao said.

Jose Mari Callueng, Karapatan paralegal and Kontra Daya volunteer, pointed out that the police violated the Omnibus Election Code and Civil Service Commission’s resolutions.

Section 261 (i) of the Omnibus Election Code (Intervention of Public Officers and Employees), states, “Any office or employee in the civil service, except those holding political offices; any officer, employee, or member of the Armed Forces of the Philippines, or any police force, special forces, home defense forces, barangay self-defense units and all other para-military units  that now exist or which may hereafter be organized who, directly or indirectly, intervenes in any election campaign or engages in any partisan political activity, except to vote or to preserve public order, if one is a peace officer, shall be guilty of an election offense.”

The Omnibus Election Code prohibits unlawful electioneering it defines as soliciting votes or undertaking any propaganda on the day of registration before the board of election inspectors and on the day of election, for or against any candidate or any political party within the polling place and with a radius of thirty meters.

Meanwhile, CSC Memorandum Circular (M.C.) No. 30, s. 2009 cited publishing or distributing campaign literature or materials designed to support or oppose the election of any candidate; directly or indirectly soliciting votes, pledges, or support for or against a candidate, among others, as partisan political activities.

CSC Memorandum Circular No. 9, series of 1992 also prohibits posting and distributing of campaign materials, leaflets, banners and stickers designed to support or oppose the election of any candidate; utilizing properties, supplies, materials, and equipment of the government for political purposes, among others.

Callueng said negative campaigning can be considered a partisan political act. 

The Karapatan paralegal said Comelec has jurisdiction over these cases.

“Comelec should investigate and penalize the violators,” Callueng said.

Administrative cases may also be filed with the Ombudsman against police officers violating the election code.

Government employees found guilty of engaging directly or indirectly in partisan political activities may face a penalty of one month and one day to six (6) months suspension for the first offense; and dismissal from the service for the second offense, according to the 2017 Rules on Administrative Cases in the Civil Service. #

State security forces resort to death threats, red tagging against Makabayan party-list groups, supporters

Members and supporters of senatorial candidate Neri Colmenares and Makabayan partylist groups received death threats, harassed and labeled as communists and supporters of New People’s Army (NPA). The Makabayan bloc has been critical of the Duterte administration.

By RONALYN V. OLEA
Bulatlat.com

Election watchdog Kontra Daya received reports of death threats, harassment and red tagging of Makabayan party list groups and their supporters from all over the country.

Makabayan bloc is composed of partylist groups Bayan Muna, Gabriela Women’s Party, Kabataan Partylist, ACT Teachers Partylist and Anakpawis.

In Caloocan City, Makabayan volunteer Manuel Ferrer received death threats and was tagged as a supporter of the New People’s Amy (NPA).

In Baybay, Leyte, voters were told that the vote receipts can reveal those who voted for the progressive partylist groups. Supporters were threatened they could be tailed to their homes and become targets of the Synchronized Enhanced Management Police Operations (SEMPO), which was responsible for the death of 14 people in Negros last month.

In Quirino, Isabela and Cagayan Valley provinces, Makabayan coordinators received death threats from four cellphone numbers: 0975-9366202, 0945-2934843, 0933-1836156 and 0997-5497428, according to a report by Northern Dispatch.

Agnes Mesina, regional coordinator and national council member of Makabayan, said their leaders and members received messages threatening them not to vote or something bad would happen to them and their family.

Rowena Hidalgo, Makabayan coordinator in Quirino, received this message from 09350682166, “Sika met Rowena ti ammum mailasat mu dagita aramid mu nga maka-NPA? Agbaliw kan habang nasapa pay ta litagen daka man inya man nga banda dita quirino.” (You Rowena, are you thinking that you can survive your pro-NPA activities? You should change while you have time because we can kill you anywhere in Quirino.)

The municipal coordinator of Neri Colemenares and Anakpawis party-list in Lallo, Cagayan received a letter warning him of his support for the group along with a live bullet.

Three days before the elections, Ted Lazaro, deputy campaign officer of Bagong Alyansang Makabayan-Quezon City and Makabayan coordinator, received in his home a funeral flower arrangement. On the same evening, May 10, plastic containing blood was thrown at his house in barangay Sta Lucia, District 5, Quezon City.

At the Bambang East Elementary School in Nueva Vizcaya, suspected intelligence officers were reportedly taking photos of precincts as voters cast their votes.

Red-tagging, disinformation

Elements of the Philippine National Police (PNP) were seen distributing copies of their newsletter, tagging Makabayan party-list groups as communist fronts at Geronimo Elementary School in Sampaloc, Manila.

Similar incidents of distribution of materials red-tagging progressive partylists were documented in Siquijor, Palawan and Cebu, according to Kontra Daya.

Leaflets urging voters not to vote for Makabayan party-list groups were also distributed in Tamauini and the cities of Ilagan and Santiago in Isabela, Tuguegarao City in Cagayan, and the towns of Solano and Bagabag, Nueva Vizcaya, according to a report by Northern Dispatch.

In Baguio City, police station 5 shared a false information on its Facebook account about the supposed disqualification of Makabayan party-lists. Baguio Pulisya Singko posted an image masquerading as a news that said the Commission on Elections disqualified Bayan Muna, Anakpawis, Gabriela, Act Teachers and Kabataan party-lists for the 2019 elections for allegedly destabilizing the government, Northern Dispatch reported.


Image uploaded by Philippine National Police Station 5 based in Baguio City (Photo courtesy of Northern Dispatch)

Also in Baguio City, people’s organization Tontongan Ti Umili reported that non-commissioned military police are spotted roving the vicinity of Fort Del Pilar Elementary School before noon. The group said that although the school is inside the Philippine Military Academy, police and military forces are expected to be 50 meters away from the polling center.

Tongtongan ti Umili:
“Campaign paraphernalia of senator-wannabe Bong Go was seen being used by a voter at Camp 7 Elementary School, 11:56 AM. We would like to remind voters that any campaign paraphernalia is not allowed within the polling centers. “

Anakpawis Regional Coordinator Isabelo Adviento said that elements of the 17th Infantry Battalion of the Philippine Army openly campaigned against Neri Colmenares and party-list members of Makabayan.

Poll watchers of senatorial aspirant Neri Colmenares and Anakpawis Partylist were barred from entering the precinct in Brgy. Centro Norte, Sto. Nino, Cagayan Valley. (With reports from Sherwin de Vera of Northern Dispatch)


Workers press gov’t for national minimum wage

“As hardworking Filipinos who struggle to support our families through honorable means, we deserve no less than wages and salaries that would afford us humane living conditions. We say enough of the Duterte government’s neglect of our plight.”

By ANNE MARXZE D. UMIL
Bulatlat.com

MANILA – Workers from the public and private sectors joined forces as they once again push for national minimum wage on Friday, April 26.

Workers under the Alliance of Concerned Teachers-Philippines (ACT), Alliance of Health Workers (AHW), Confederation for Unity, Recognition and Advancement of Government Workers (COURAGE) and Kilusang Mayo Uno (KMU) joined forces to demand for P750 ($14) per day minimum wage or P16,000 ($307) a month.

“We, working Filipinos who depend on wages and salaries for our families’ sustenance, call on the Duterte administration to decisively effect substantial pay hike for all workers and employees in the public and private sectors, regularly-employed and under contracts alike,” the group said in a statement.

They added that salary hike is “the only meaningful way for the government to commemorate the International Labor Day on May 1—honor the men and women from whose labor, skills, and talent our economy rests upon by addressing their dire economic situation.”

Depressed wages

They lamented that workers have been enduring depressed wages for decades through wage regionalization. They slammed the gap of the minimum wage in the different regions compared with the National Capital Region (NCR).

Workers in the regions suffer the most with only P256 ($5) minimum wage in Region 1 while in NCR, minimum wage is pegged at P537 ($10).

Meanwhile, rank and file employees in the government sector receive P11,068 ($213) or P503 ($10) per day which is lower than the present minimum wage. They also decried the huge salary increase of uniformed personnel. In 2017, Duterte approved the salary increase of the military and the police, increasing the entry-level salary to P30,000 ($576) a month. This is higher than the entry-level salary of teachers and nurses in the public sector who receive less than P21,000. ($403).

“The move only served to distort further the already skewed salary scheme in government, leaving the great majority of civilian employees struggling with less than decent salary levels while top officials bask on scandalous pay levels, like the President himself who gets more than P400,000 ($7,684) per month,” the group said.

Read: Salary increases for soldiers, police, but not for teachers, government employees

The AHW national president also said that there are health workers who chose to stay in the country because they are committed to serve their countrymen. However, the government continues to be deaf to their long time call for substantial salary increase; what’s worse is that they are being red-tagged.

“Health workers serve wholeheartedly. We stay in our jobs despite low salaries. We only want to serve our countrymen who are in need. In return, this administration does not give what we need. What’s worse, they suppress our rights especially our freedom of expression and tag us as leftists, which is a baseless accusation,” Mendoza said.

‘Poverty, hunger incidence decreased?’

ACT national president Joselyn Martinez meanwhile slammed the recent survey of the Social Weather Stations showing a supposedly drop in the hunger incidence among Filipinos.

The SWS survey showed that the hunger incidence among Filipinos dropped in 2019, from 10.5 percent in the last quarter of 2018 to 9.5 percent in the first quarter of 2019.

“Hunger and poverty are real, as evidenced by the deafening grumbling of our families’ stomachs. And the government ought to listen to our plight, instead of priding itself to complacency with these data,” said Martinez.

She also hit National Economic Development Authority (NEDA)’s data showing a decrease in poverty incidence in 2018. Martinez pointed out that in that year; inflation rate is at record high at 6.7 percent, the highest in over nine years.
“For instance, NEDA cites that poverty incidence for the first half of 2018 decreased by 16.1 percent for Filipino families and 21 percent for individuals compared to three years prior. NEDA interestingly fails to mention that the latter part of 2018 saw a record high inflation rate,” she said.

She said, the Duterte government’s pronouncement that the country is on track in its campaign to end poverty is “at best far-fetched and at worst a gross and deliberate misrepresentation of the country’s economic situation.”

Martinez said Filipinos are living in worse condition under Duterte especially with the additional taxes caused by the implementation of Tax Reform Acceleration and Inclusion Law (Train Law) which eroded the value of workers’ salaries.

“As hardworking Filipinos who struggle to support our families through honorable means, we deserve no less than wages and salaries that would afford us humane living conditions. We say enough of the Duterte government’s neglect of our plight,” the group said who will be once again on the streets on May 1. #

Sorsogon human rights workers under close surveillance by state operatives

By Bicol Today.com

SORSOGON CITY — Human rights workers here are alarmed over the periodic surveillance conducted by police and military operatives that pose serious threats to their lives.

On Sunday, April 21, 2019, at about 10:00 p.m. in the evening, human rights workers Ryan Hubilla, Elzie Aringgo, Rachelle Duave on-board a tricycle were going home from the office of KARAPATAN Sorsogon to their boarding house when they were followed by a gray pick-up vehicle with no plate number and a black motorcycle without a plate number with two men on-board riding in tandem with sling bags.

According to the human rights workers, they had noticed earlier the gray pick-up had been trailing them, and they had decided to pass the time at a store to discuss if they would go back to the office.

Before the incident, they had escorted  lawyer Atty. Bart Rayco in his visit to clients who are political prisoners at PNP Cabid-an.

The rights workers believed the surveillance incident is a clear and present danger to their work as human rights defenders, but such harassing acts would not cow them from fulfilling their avowed tasks. #

Karapatan poster.

OVERCOME CYBER-MARTIAL LAW

POOLED EDITORIAL

People’s Alternative Media Network (Altermidya)

12 March 2019

March 12 is World Day against Cyber Censorship, when advocates around the globe will call for an Internet that is not only accessible to all, but also free from restrictions on free speech. It is specially relevant to us today, when our nation is practically under cyber martial law and another tyranny.

The Duterte regime is using every means to silence dissent, criticism and free expression: from threats, incarceration to killings, to cyber warfare. The main target of this latest assault are the alternative media that mostly via online disseminate reports and views on events and issues that are rarely covered, if at all, by the dominant media. The goal is to deny a public hungry for information the reports and stories that it needs to understand what is happening in a country besieged by lies and disinformation.

The distributed denial of service attacks (DDoS) against the websites of Bulatlat, Kodao Productions, Pinoy Weekly, and Altermidya began in December and have not stopped since. DDoS is a malicious form of cyber-attack that aims to overload a website and make it inaccessible.

The websites of Arkibong Bayan, Manila Today and the National Union of Journalists of the Philippines (NUJP) have also been attacked, and so have the websites of human rights group Karapatan, Arkibong Bayan, Bagong Alyansang Makabayan and lately, Ibon Foundation.

Qurium, the Sweden-based media foundation assisting Bulatlat, Altermidya, Karapatan and Pinoy Weekly, has established that the same techniques and botnets are being used against these websites. An independent review of Kodao Productions’ traffic logs also revealed the same attack signatures.  Quirium noted that it has not seen the same scale of DDoS attacks in any other country.

The details of the attacks have been reported to the National Computer Emergency Response Team (NCERT) of the Department of Information and Communications Technology. But the agency has remained alarmingly silent on the issue.

We have every reason to believe that these attacks are state-sponsored. In the past two years, cyber warfare has taken the form of vilification and redbaiting of progressive leaders and organizations through social media.

The Duterte administration identifies “strategic communication” as one of the pillars of its “whole of nation” approach against dissent and criticism, in which the regime’s counterinsurgency program will infiltrate and target social media and rid cyberspace of  “communist propaganda.”

The cyber attacks are part and parcel of the ongoing assault by the administration on the media. From threatening to revoke the franchises of big media companies to the attempt at the incarceration of Rappler executive Maria Ressa, to the killing of community journalists in the past months, the Duterte administration will stop at nothing to silence the Fourth Estate and its critics.

But Duterte and his keyboard and old-media army of mercenaries are hell-bent not only in silencing their perceived enemies, but also in expanding the echo chambers they maintain to create the illusion of continued support. On one hand, they attack news websites and journalists in all possible ways. On the other, they maintain a horde of fake supporters, employing what is known as “astroturfing” or the practice of creating the illusion of mass support by employing bots and trolls.

The alternative media have consistently upheld journalism for the people and given voice to the marginalized and the oppressed. Because of the political and economic interests of the corporate media, it is the alternative media that are discharging the democratic imperative of providing the information Filipinos need in this hour of national peril.  

We enjoin everyone from all walks of life to unite against, to expose, and to work together in stopping the attacks against all media. We should exhaust all means to make those responsible accountable for their foul deeds.  There are many technical and legal remedies that can and must be pursued to combat and halt the unabated DDoS attacks, including mirroring target websites to keep them online.

To defend press freedom is to defend the people’s right to know. As our fellow journalists and advocates continue to expose the truths on the attacks on indigenous communities, workers, farmers, and other groups, we ask all freedom-loving Filipinos to stand with us. Only through the strength and power of our unity can we defeat these brazen attempts at silencing protest and suppressing the truth.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2443783208966707&id=216155061729544

First Kalinga transport strike due to jeepney phaseout

By TMK
www.nordis.net

TABUK CITY, Kalinga — About 150 drivers, operators and commuters launched a protest action against the implementation of the jeepney phase out program by the current administration on July 9, 2018 here in the city center.

The first ever protest of the transport sector in the city commenced with a protest caravan of about 40 jeepneys from Bulanao in front of the Provincial Hospital towards the City hall in Dagupan, Tabuk city with MPT, streamers and calls to denounce the jeepney phase out of the present government administration which is an attack to their lives and livelihood.

Marching around the the city center, the protesters trooped to the Sangguniang Panlungsod Session hall to present before the city legislators their criticisms and position paper on the Jeepney modernization program through the Department Order No. 217-011 or the Omnibus Franchising Guidelines released by the Department of Transportation (DoTr) on June 19, 2017.

The said protest was organized and led by the Kalinga Federation of Jeepney Operators and Drivers Associations (KaFeJODA) a newly formed federation of different small associations of public transport groups in the province. Whereas, the commuters especially from the basic sector- farmers welcomed the activity and mobilized themselves to participate in the protest action believing that in the end, it is them who will surely suffer the consequences and effect of this jeepney phase out.

The drivers, operators and commuters out rightly opposed the plan of the Duterte government to modernize the public transport wherein by the end of 2020 the current jeepney will be replaced by either solar a powered jeep, electronic jeeps and/or Euro IV engine jeeps.

“Dakami nga babassit nga jeepney operators ken drivers agraman maapektaran nga umili ditoy Kalinga ket saan mi a palubusan ti kayat ken panggep ti administrasyon ni Duterte nga i-modernize wenno sukatan dagiti pampubliko nga transportasyon. Kontra kami iti jeepney phase-out gapu ta dakami ti number 1 nga maapektaran. Patayen na ti pangkabiagan mi nga babbassit nga operators ken drivers,” the KaFeJODA statement read.

(We the small jeepney operators and drivers together with the affected people of Kalinga are not in favor on the plan of the Duterte administration to replace the public transportation vehicles, we are against the jeepney phase out because we wil be the first ones to be adversely affected. It will kill our source of livelihood.)

“First and foremost, we the small operators and drivers cannot afford these expensive jeeps they are trying to introduce ranging from eight hundred thousand up to 1.6 million pesos. Furthermore, these type of jeeps are not applicable here in the province considering the mountainous terrain,” the statement further read.

The operators and drivers belied the modernization program of the Duterte government and said, “instead, it is but another strategy of the capitalist corporations to monopolize and corporatize the public transportation system for their super profits.

They also claimed that this program is a disaster to their livelihood that would slump them to poverty. Through the fleet consolidation scheme of the PUV modernization, it will displace most of the current drivers/operators who are single operator units.

“Maawanan kami iti kontrol iti bukod mi a lugan ken prangkisa gapu ta maikonsentra kadagiti korporasyon ken babaknang nga isu da metlaeng ti makabael a makagatang iti minimum 15 units kadagitoy a lugan.” (“we no longer have control over our own jeeps and franchise since it will be concentrated to the corporation and rich businessmen who also are the only ones who can afford to buy a minimum of 15 units of these type of jeeps” the statement also read.

On the other hand, the city legislators welcomed and accommodated the protesters in their regular session. The protesters presented before the legislators their position paper asking the city councilors to support their plea via resolution to suspend the implementation of the Department of Transportation department order and the current transport system at status quo.

The legislators expressed that they cannot supersede any memorandum released from the national, however they assured to look into it and make an action to address the pressing issue. The city legislative body through the Committee on Transportation shall review and study the Department Order and Memorandum Circular No. 2018-008. The legislators also seconded the motion of Hon. Zoraida Wacnang to invite the KaFeJODA to sit during the review and study the said Department Order.

Meanwhile, the protesters felt dismayed upon their observation that the city councilors are obviously not so aware of the issue of the jeepney phase out. #nordis.net

Cagayan courts find political prisoner innocent

By NORWIN GONZALES
www.nordis.net

BAGUIO CITY– After over a year in jail, David Soriano who was facing trumped up charges was declared not guilty of arson.

Soriano was declared not guilty in a May 10 decision penned by Judge Nicanor Pascual, Jr. presiding judge of Branch 8 of the Regional Trial Court in Aparri, Cagayan.

Soriano was charged with arson related to the burning of equipment belonging to BrosTan Construction in Gattaran, Cagayan on February 14, 2016.

Pascual questioned whether Soriano was in Gattaran at the time the crime was committed and whether he was a member of the New People’s Army (NPA) and served as its commander. Pascual ruled in favor of Soriano, citing that the prosecution failed to show evidence for its claims.

“Likewise, the prosecution failed to at least present any photograph of the equipment allegedly burned by the accused or at least his alleged companions if indeed, said equipment was burned. It was only bare allegations without any documentary or object evidence to support the same,” the court ruling said.

He was also charged with two counts of attempted murder for an ambush also in Gattaran, Cagayan, this time in RTC Branch 9. Pascual also dismissed the case for lack of evidence in a March 15 ruling.

However, freedom is yet to come for Soriano as he is still currently being tried at the RTC Branch 10 in Tuguegarao City, this time for alleged illegal possession of firearms and explosives related to his arrest in May 2017 in Peñablanca. Cagayan.

He was also implicated in an ambush against Philippine National Police elements in Baggao, Cagayan on February 16, 2016.

In his affidavit, Soriano said that he was in Baguio City from February 12 to 14, 2016 attending a North Luzon summit and traveled back to Isabela on February 15, 2016.

“Let us continue to call for the release of all political prisoners amidst the tyranny of the US-Duterte regime,” Karapatan-Cagayan Valley in a statement said.# nordis.net